Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

'' Τραούδια μοιρολοϊστά... ''


Τραούδια   μοιρολοϊστά,
σου   γράφω   τόσοι   χρόνοι,
ιατ΄  είσ΄  η   μόνη   λύτρωση,
πό΄  ΄χω,   μπροστά   στσι   πόνοι.                                 (Κ/Κ   ΤΕ΄- 478)

Τραούδια   μοιρολοϊστά,
συνέχεια,   σου   βγάνω
κι   αιτία   θά   ΄ν΄  ο   πόνος   σου,
κάποτε,   να   πεθάνω.                                                      (Κ/Κ   ΤΕ΄- 479)  

Τραούδια   μοιρολοϊστά,
κάθομαι   και   σου   πλάθω,
ιά   δε  μπορώ   --   που   τό   ΄θελα   --
ά   μ΄  αγαπάς   να   μάθω.                                               (Κ/Κ   ΤΕ΄- 480)

Κρυμμένο   τό   ΄χεις   στη   γ καρδιά,
να   μη   ν το   καταλάβω,
πως   μ΄  αγαπάς,    ιατί   με   θες,
να   μ΄  έχεις,   πάντα,   σκλάβο...                                            (Κ/Κ   ΤΕ΄- 481)


                                                        Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2010)

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

'' Άμα σε βλέπω στο χωργιό... ''.


Είδα   σε,   πάλι,   σήμερα
κι   ήνοιξε   η   καρδιά   μου,
που   πάτησα   ως   το   χωργιό,
ιά   χάρη   σου,   χαρά   μου.                                     (Κ/Κ   ΤΕ΄- 495)



Συχν΄  ανεβαίνω   στο   χωργιό,
πά   να   σε   συναντήσω,
ιά   να   με    δείς   και   να   σε   δώ,
να   σου   γλυκομιλήσω.                                             (Κ/Κ   ΤΕ΄- 496)


Θωρρώ   σε   κι   όμορφα   περνώ
και   πάντα   ξανανοιώνω,
που   μου   ξυπνάς   και   σου   ξυπνώ,
ένα,   παλιό   μας,   πόνο...                                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 497)


Άμα   σε   βλέπω   στο   χωργιό,
μου   ξαναζωντανεύγεις
τα   χρόνια   μου   τα   παιδικά,
μα   το   Σεπτέβρη   φεύγεις...                                 (Κ/Κ   ΤΕ΄- 498)


                                                     Σαρρής   Νίκος     (Αύγουστος   2010)



Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

'' Πον ήτονε... ''


Νά   ΄τονε   να   ξανάρχουσου
νά   μπεις   στη   ν αγκαλιά   μου
κι   αθώα   να   μου   ξαναπείς
να   σέ   ΄κανα   δικιά   μου                                   (Κ/Κ   ΤΕ΄- 394)

Πον   ήτονε,   όπως   παλιά,
νά   ΄ρθεις   και   νά   μπεις,   πάλι,
σα   σπουργιτάκι   --   τρυφερά   --
μες   στη   γλυκειά   μ΄    αγκάλη.                         (Κ/Κ   ΤΕ ΄-395)

Νά   ΄τονε   σα   νεράϊδα,
να   ξαναζωντανέψεις
τα   όνειρά   μας   τα   παλιά
κι   αγάπη   να   υρέψεις...                                     (Κ/Κ   ΤΕ΄- 396)

Τα   χρόνια   κι   ά   μ περάσασι,
τίοτα,    δε   θα   σβήσει,
ουδέποτε,    τον   έρωτα,
παλιά,   πού   ΄χαμε   ζήσει...                                 (Κ/Κ   ΤΕ΄- 397)


                                                             Νίκος   Σαρρής     (Ιούνης   2010)