Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

'' Κατηγορίες κοτσακιών ... ''.



     Τα   καταγραμμένα   κοτσάκια,   αλλά   και   όσα   βγάζουμε,   κάθε   στιγμή,   ποιοτικά   --   ως   πρός   τον   βαθμό   κάλλους,   νοστιμιάς,   και   διαβάθμισης   της   τεχνικής   στιχου-
ργικής   δεινότητας,   που   χρησιμοποιεί   ο  δημιουργός   τους,   την   στιγμή   που   τα   βγά-
ζει   --   χωρίζονται  σε   3   μεγάλες   κατηγορίες.   Η   κατηγοριοποίηση   αυτή      γίνεται   κατ΄  αναλογία,  βαθμιδωτά   προς   τα   πάνω.   (Δηλαδή,   το   Γ΄  επίπεδο,   είναι   ανώτε-
ρο   ποιοτικά  και   πιό  σύνθετο,   απο  τα   δύο   άλλα,     το   Β΄  και   το   Α΄).   Ο   άριστος   Απεραθίτης   στιχουργός   μπορεί να   βγάζει,   άνετα,   κοτσάκια   και   των  3  κατηγοριών,   αλλά   και   τετράστιχα   και  εξάστιχα.

      Τεχνικά   και   νοηματικά   και   τα   3   επίπεδα   κοτσακιών,   μπορεί  να   είναι   άριστα. Παραθέτω,   απο   ένα παράδειγμα   κοτσακιού,   για  κάθε   κατηγορία,   για   να   γίνει,  πολύ   καλύτερα,  κατανοητή   η   διαφορά   μεταξύ   των   κατηγοριών.  

     Οι   κατηγορίες  των   κοτσακιών   είναι   : 


1)   Α΄  επίπεδο   :   άκοπα,   κανονικά,   απλά,   ομαλά.

Ήκαμές   με   κι   ήχασά   τα
και   παραμιλώ   στη   στράτα...

     Είναι   μιά  απλή,   συνεχής,  πλήρης   πρόταση.   Ένας  λόγος,   που   ολοκληρώνεται   ομαλά.


2)   Β΄  επίπεδο   :   κομμένα,    

Μα  λες   και   νά   ΄βρω   ανταπό-
κριση   ή   τζάμπα   αγαπώ...

     Εδώ,   έχουμε   κόψιμο   της   τελευταίας   λέξης    του   πρώτου   στίχου   και   συνέχιση   και ολοκλήρωση   της   λέξης   αυτής   στον   δεύτερο   στίχο.   Καινοτομία   και   ιδιαιτερότητα,  που   πρωτοβγήκε    και   εξακολουθεί   να   εφαρμόζεται   στ΄  Απεράθου,   στην    στιχουργική   των    κοτσακιών.


3)   Γ΄  επίπεδο   :   στριφωτά

Θα   θυμηθείς   να   πείς   --   μα   θα
΄ν ΄  αργά   --   ίντα   το,   μ πού   ΄παθα...

     Σ΄  αυτή   την   κατηγορία   κοτσακιών,   μπορεί   να   έχουμε   άκοπο   ή   και   κομμένο   στίχο.   Είναι   θέμα   επιθυμίας,   επιλογής   και   διαχειριστικής   ικανότητας   του   δημιουργού   του.   Είναι   το   δυσκολότερο   σε   εφαρμογή   και   το   ανώτερο   σε   ποιότητα.   Και   απαιτεί   προηγμένες   στιχουργικές   ικανότητες.   Εδώ,  φαίνεται,   καθαρά,   η   --   απ΄  ευθείας   --   γονιδιακή   σχέση   συνέχειας   του   αρχαιοελληνικού   τρόπου   σύνταξης   προτάσεων,   με   το   σύγχρονο   Απεραθίτικο   μυαλό.   (Σ΄  αυτό   το   επίπεδο,  έχουνε   ειπωθεί   κοτσάκια   και   απο   Απεραθίτες   βοσκούς,   ζευγάδες,  ξωμάχους,  ασμυριγλάδες...   Και   απο   αθρώπους,   που   ήτονε   η   υπογραφή   ν τωνε  ένας   σταυρός.   Και   δεν   ηξέρασι,   ούτε   το   μολύβι   να    πιάσουσι...).   Μαγεία    και   θρίαμβος   του   ανθρώπινου   μυαλού.    Δείχνει   μεγάλη   στιχουργική   δεινότητα.     


σ.σ.   :

4)   Υπάρχει   κι   ένα   μικρό   μονοπατάκι,   ακόμα.   Όχι    στράτα,   ούτε    λεωφόρος.   Θα   εξαρτηθεί,   απο   την   ανάπτυξη   που   θα  πάρει    και   πόσο   θ΄  αγαπηθεί    απο   τους   στιχοπλόκους   μας...   Είναι   ένα   μίγμα   στιχουργικής   τέχνης   και   ποιητικής  ουσίας...  Εδώ,   άν   θέλουνε,   οι   Απεραθίτες   της   ποιητικής   τέχνης,   μπορούν   να  το   φθάσουν   κι   αυτό,   σε   ύψιστα   επίπεδα...   Είναι   το   επόμενο   βήμα.

Φεγγάρι   μου,   τη   στράτα   θά
΄χασες,   ιά   το   ν Τριάκαθα...                      (Δικό   μου   :   Κ/Κ   Ι΄- 411)



                                                        Νίκος   Σαρρής     (Μάρτης   2016)



Απο  την  συλλογή  μου   :   ''  ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ  ΤΡΑΟΥΔΙΑ  :   ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ  ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ... ''.