Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

'' Πνευματικό Χρέος... ''.


Σ΄  όλες   τσι   δύσκολες   στιγμές,
όπου    περνούσ΄  οι   Τόποι,
πρέπει   να   μπαίνουσ΄  αμπρουστά
πνευματικοί   αθρώποι...                                              (Κ/Κ   ΤΕ΄- 459)

Ετσά ν  κι   εώ,   Πατρίδα   μου,
σα   Χρέος   μου    το   κάνω ·
και   πάντα,   θα   σε   βοηθώ,
ιά   να   τραβάς,   ιά   πάνω...                                      (Κ/Κ   ΤΕ΄- 460)

Πρέπει   να   δώσωμ΄  ώθηση,
η   χώρα   ά   γ   '' καθίσει  ''...
να   πάρει,   πάλι,   αμπρουστά
και   να   ορθοποδίσει...                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 461)

Παίρνω   κι   εώ,   Πατρίδα   μου,
το   θάρρος   και   σου    γράφω
τραούδια,   ιά   θα   σ΄   αγαπώ,
ώσπου   να   μπώ   στο   ν τάφο...                               (Κ/Κ   ΤΕ΄- 462)



                                                                       Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2010)

Απο   τη   συλλογή   μου   :    ''   ΤΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ   ΤΣΙ   ΚΡΙΣΗΣ   ''.

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

'' Είν΄ τα τραούδια φάρμακο... ''.


Είν΄  τα   τραούδια   φάρμακο,
ιά   κάθα   πονεμένο,
ια΄   αυτό   κι   εώ   τόσοι   καιροί
να   γράφω   επιμένω.                                                   (Κ/Κ    ΤΕ΄- 412)

Με   τα   τραούδια   φεύγουσι
οι   πόνοι   του   αθρώπου,
ια΄  αυτό   χαραχτηριστικό
κι   είναι   του   κάθα    Τόπου.                                     (Κ/Κ   ΤΕ΄- 413)

Ένα   πορτάκι   τσι   καρδιάς,
θαρρείς   πως   ξεκλειδώνει,
στο   άκουσμα   του    τραουδιού
και   φεύγουσι ν   οι   πόνοι.                                        (Κ/Κ   ΤΕ΄- 414)

Μπορώ   με   τα   τραούδια   μου
το   μ πόνο   να   λιεύγω
και    τίοτα,    απο   κανεί,
να    δώσει,   δε   υρεύγω.                                          (Κ/Κ   ΤΕ΄- 415)


                                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ιούνης   2010)

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

'' Οι πόνοι, άμα ν αγαπάς... ''.


Οι   πόνοι,   άμα   ν αγαπάς,
κυκλώνου   ν τη   γ καρδιά    σου
κι   ο   έλεχος   ξεφεύγει   σου
και   χάνεις   την  εξά   σου.                                      (Κ/Κ   ΤΕ΄- 406)

Οι   πόνοι,   άμα   ν    αγαπάς,
παίρνουσι   διαστάσεις
τεράστιες   και   δε   μπορείς,
πιά,   να   τσ΄   εξουσιάσεις.                                     (Κ/Κ   ΤΕ΄- 407)

Οι   πόνοι,   άμα   ν   αγαπάς,
τρώσι   τα   σωθικά   σου
και   θες    εκείνη,   που   ποθείς,
συνέχεια,   κοντά   σου.                                             (Κ/Κ   ΤΕ΄- 408)

Οι   πόνοι,   άμα   ν αγαπάς,
τα   σωθικά   σου   τρώσι
και   κιντυνεύγει   η   καρδιά,
σα   ν το   κερί   να   λειώσει.                                    (Κ/Κ   ΤΕ΄- 409)


                                                                        Νίκος   Σαρρής     (Ιούνης   2010)

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

'' Το ότι θυσιάζεσαι... ''.


Αλλότες,   εθωρργιούμεστα,
πιό   αραιά   τα   βράδυα,
μα   τώρα,   ταχτικά,   περνάς
κι   είναι   καλά   σημάδια.                                             (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 516)

Θωρρώ   κι   ο    τρόπος   σου   ΄λλαξε
και   τα   αιστήματά   σου
και   ότι,   πλιά,   σού   ΄ν΄  αιστητό,
που   λείπ΄ω  από   κοντά   σου.                                      (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 517)

Πως   μ΄  αγαπάς,   ματάκια   μου,
πολύ   καλά,   θωρρώ   το ·
και   ίντ΄α  αξία     δώνεις,   πλιά,
στο   αίστημα   το   πρώτο.                                           (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 518)

Το   ότι   θυσιάζεσαι,
ιά   μένα,   τ΄  αξανοίω,
τώρα,   αλλά   μο΄  ΄στοίχισε
πολύ   ΄κείνο   ''   τ΄  αντίο   ''.                                      (Κ/Κ   ΤΕ΄ - 519)


                                                                    Νίκος    Σαρρής    (Σεπτέβρης   2010)