Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

''Μ΄ αρέσει, που τα χάνεις... ''.


Μ΄  αρέσει,   μες   στα   μάθια   σου,
την   ώρα   που   καρφώνω,  
να   ίνεσ΄  άλλος   άθρωπος
και   να   σ΄  αναστατώνω.                                        (Κ/Κ   ΤΕ΄- 94)

Τη   ν ταραχή    στα   μάθια   σου,
στο   κόρτε,   που   σου   κάνω,
θωρρώ   --   πού   ΄ναι   πολύ    γλυκά   --
και  την   απολαβάνω.                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 95)

Τρέμουσι    τα   χειλάκια   σου,
που   στέκεσαι   κοντά   μου
κι   όνειρα   κάνεις   μαγικά,
νά   ΄ζες   τον   έρωτά   μου.                                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 96)

Τα   μάουλά   σου   κόκκινα
ίνουνται   και   τα   μάθια
λάμπουσι,   ιατί   βάνω   σε
σ΄  ερωτικά   παλάθια.                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 97)


                                                           Νίκος     Σαρρής     (Απρίλης   2010)

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

'' Κοπελλουδάκι μου, γλυκό... ''.


Κοπελλουδάκι   μου,   γλυκό,
το   ακριβό   μας   μυστικό,
να   μη   ν το   πείς   και  σ΄  άλλοι ·
ιατί   πολλοί   ζηλεύγουσι,
που   τσι   καρδιές   μας   νοιώθουσι,
τη   μιά   δίπλα    στην   άλλη.                                    (Κ/Κ   ΕΕ΄- 10)

Φωθιά   είχα   ν τα   μάθια   σου
κι    εβράζασι   τα   χείλια   σου
κι    είχασι   μέσα   πύρη ·
κι   όσο   σε   θώρρου   κι   ήλιωνες,
ιά   μένα   κι   επελάγωνες,
ήζου   ΄να   παναΰρι.                                                   (Κ/Κ   ΕΕ΄- 11)

Όσο   μπορείς   αγάπα   με
και   ΄φτέψε   ΄κείνα   πού    ΄παμε,
όλα,   στα   όνειρά   σου ·
και   όσο   ζείς   θυμίζουσε,
πως    μέ   ΄θελες   κι   εγάπου   σε
κι   έχε   με   στη   γ καρδιά    σου.                           (Κ/Κ   ΕΕ΄- 12)


                                                           Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2010)

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

'' Ζημιά... ''.


Με   τα   ματάκια   σου   ζημιά
μεγάλη   έχω   πάθει
και   κιντυνεύγω,   που   ερνώ,
να   πρωτοκάμω   λάθη.                                      (Κ/Κ   ΤΕ΄- 170)

Ζημιά   με   τα   ματάκια   σου,
το   ξέρεις,   πως   παθαίνω ·
αλλά   κι  εώ,   πως   χαλασμό
μες   στη   γ καρδιά   σου   φέρνω.                   (Κ/Κ   ΤΕ΄- 171)

Ζημιά   με   σένα   ήπαθα,
αλλά   κι   εσύ   τα   ίδια,
που    οι   καρδιές   ερχέψασι
ερωτικά   παιχνίδια...                                         (Κ/Κ   ΤΕ΄- 172)


Όσο   θωρρώ   τα   δυό   γλυκά

ματάκια   σου,  μωρό   μου,
απάνω   μου,   λωλαίνομαι
και   παίρνεις   το   μυαλό   μου.                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 173)


                                                                    Νίκος     Σαρρής     (Μάης   2010)

Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

'' Να μη σε γνοιάζει... ''.


Να   μη   σε    γνοιάζει,   ά   μ πονώ,
τώρα   κι   αν    υποφέρω,
ιά   σένα   κι   ίντα   τράβηξα,
που   μόνο΄  ώ   το   ξέρω.                                           (Κ/Κ   ΤΕ΄- 161)

Να   μη  σε  γνοιάζει,   πού  ΄φυα,
το   ίντα   στράτα   πήρα
κι  ά   μέ   ΄φαε,  που   ΄χάθημα,
η   πίκρα   κι   η   αρμύρα.                                           (Κ/Κ   ΤΕ΄- 162)

Να   μη  σε   γνοιάζει,   ά   μ πονώ
και   πέρα   πώς   τα   βγάνω
κι   άν   όσο   ζώ   θα   σ΄  αγαπώ,
μέχρι   που  να   πεθάνω.                                            (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 163)

Ιά   μένα   κάτι   ιερό
ήσου,   που   δε   ν του   ΄γγίζει,
τίοτα   και   η   σκέψη   σου,
πάντα,   με   συγκλονίζει.                                           (Κ/Κ   ΤΕ΄- 164)


                                                         Νίκος     Σαρρής      (Απρίλης   2010)

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Το χρώμα τσι φωνής...


Είναι   το   χρώμα   τσι   φωνής
--   κι   αληθινά   στο   λέω   --
πό΄  ΄χεις,   σα   γ κάτι   θεϊκό
κι   απίστευτα   ωραίο.                                                    (Κ/Κ   ΤΕ΄- 78)

Ότι   ν΄  ακούω   τη   φωνή,
πό΄  ΄χεις,   ξεχνώ   το   μ πόνο
και   ικετεύγω   το  Θεό
να   σταματά   το   χρόνο...                                            (Κ/Κ   ΤΕ΄- 79)

Φέρνει   μου,   μέσα   στο   μυαλό,
π΄  ακούω   τη   φωνή   σου,
τσι   εποχές   τσ΄  αλλοτινές,
που   ήμουν   η   ζωή   σου.                                              (Κ/Κ   ΤΕ΄- 80)

Το   χρώμα   πό΄   ΄χει   η   φωνή,
πό΄  ΄χεις,   πώς   να   ξεχάσω...
εχτός   και   ά   ν την   ακοή,
καλά  -  καλά,   τη   χάσω.                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 81)


                                                                  Νίκος     Σαρρής     (Μάρτης   2010)