Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

'' Τσι πόνοι σου, πιά, δε μπορώ... ''


Τσι   πόνοι   σου,   πιά,   δε  μπορώ
να  τσι   αντέξω   άλλο
και   θέλει   πείρα   κι   αντοχή,
πέρα   ιά   να   τα   βγάλω.                              (Κ/Κ   ΤΒ΄- 77)

Τσι   πόνοι   σου,   πιά,   δε   μπορώ
άλλο   να   τσι   αντέξω
και   ίνετ΄  επικίντυνο
και   πρέπει   να   προσέξω.                           (Κ/Κ   ΤΒ΄- 78)

Τσι    πόνοι   σου,    πιά,   δε   μπορώ
άλλο,   ιατί  με    τρώσι
και   δεν   έχω,   ούτε   στιγμή,
αναπαμό   και   σώση.                                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 79)

Τσι   πόνοι    σου,   πιά,   δε   μπορώ
να   υποφέρω   άλλο,
που   σό΄   ΄χω   ένα   έρωτα
παράφορα   μεγάλο.                                         (Κ/Κ    ΤΒ΄- 80)


                                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2008)

                           

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

'' Θεέ, βοήθα τσι φτωχοί... '' .


Θεέ   μου,   δώνε   του   φτωχού
δύναμη   να   παλεύγει,
που   μιά   ζωή,   καθημερνά,
καλύτερη   υρεύγει.                                               (Κ/Κ   ΤΑ΄- 297)

Δώνε,   Θεέ   μου,   του   φτωχού
δύναμη   και   υγεία,
που   μόνη   ν του   παρηοργιά
είναι   η   Παναγία.                                               (Κ/Κ   ΤΑ΄- 298)

Βοήθα,   Θέ   μου,   τα   φτωχά
παιδιά   να    μορφωθούσι,
τσι   κόποι   τω   φτωχώ   ονιώ
κι   ευτά   να   μη   ν τραβούσι.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 299)

Βοήθα,   τσι   φτωχοί,   Θεέ
--    με   όλοι   σου   τσ΄  Αγίοι   --
που   τα   λεφτά   και   η   χαρά,
είναι   ιά   ΄κείνοι   λίη.                                        (Κ/Κ   ΤΑ΄- 300)


                                                                          Νίκος   Σαρρής     (Ιούνης   2008)


Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

'' Νά ΄ξερα και πώς ήντεξες... ''.


Νά   ΄ξερα   κι   ίντα   θα   μου   πείς
μετά    ΄απού   τόσοι   χρόνοι,
που   τρέμω   η   αγάπη   μας
μη   μ πκιάσει   και   φουντώνει.                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 305)

Πον   ήξερα   η   πρώτη   σου   
ερώτηση   ποιά   θά   ΄ναι,
που   τόσα   χρόνια   ΄ενέμενες 
και   φύασι   και   πάνε.                                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 306)

Δύναμη   βάνω  να   σταθώ
μπροστά   στο   παρακάλι,
που   τρέμω   η    αγάπη   μας
μπροστά   μη   βάλει,   πάλι.                             (Κ/Κ   ΤΑ΄- 307)

Νά   ΄ξερα   και   πώς   ήντεξες
τόσω   χρονώ   τσι   πόνοι,
που   μόνου   ΄να   χαμόελο
και   μιά   μαθιά   λυτρώνει...                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 308)

 
                                                              Νίκος   Σαρρής     (Ιούνης   2008)