Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

'' Πού να το διανοηθώ... ''


Κανείς,   ποτέ,   δεν   ήγραψε,
ιά   άλλη   τόσα   λόϊα,
μα   σέ   ΄χασα   κι   εΐνησα
πόνοι   και   μοιρολόϊα.                       (Κ/Κ   ΤΔ΄- 221)

Πού   να   πρωτοχωρέσουσι
όσα   ΄χω   σου   γραμμένα,
μα   φέρθηκες   σα   ν τίοτα
να   μην   είχες   νιωσμένα.                  (Κ/Κ   ΤΔ΄- 222)

Πού   να   το   διανοηθώ,
αλλότες   πο΄  ΄ξεκίνου,
πως   τόσοι   τόμοι   θά   ΄γραφα
του   έρωτα   εκείνου.                           (Κ/Κ   ΤΔ΄- 223)

Παλεύγω,   πάντα,   μέσα  μου,
με  κόπο,   να   βαστάξω
τα   μάθια,   μη   βουρκώσουσι,
που   θα  σε   δώ   στη   Νάξο.               (Κ/Κ   ΤΔ΄- 224)


                                                    Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2009)


Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Κοτσάκια μου... ( 13 )


Η   αγάπη   μας,   αιώνι-
α,   φτερά   θα  μας   σε   δώνει...                                (Κ/Κ   ΙΕ΄- 232)

Σβήνει   κάθα   τηλεφώνη-
μά   σου,   τσι   καρδιάς   τσι   πόνοι...                  (Κ/Κ   ΙΕ΄- 233)

Η   αγάπη   μας    η   τέλει-
α,   ποτέ,   να  μη   δεί    τέλη...                                       (Κ/Κ   ΙΕ΄- 295)

Νά   ΄σου,   τώρα,   έρωτά   μου,
έρμαιο,   στην  αγκαλιά   μου...                                     (Κ/Κ   ΙΕ΄- 976)

''  Η   αγάπη,  που   περίμε-
νε  '' ,    είπε   μου  :   ''  ότι   είμαι...  ''...           (Κ/Κ   ΙΕ΄- 461)

Ιά    όσο   ζώ,   πως   θά   ΄σαι   η
ζωή   μου,   νά    ΄σαι   βέβαιη...                                   (Κ/Κ   ΙΕ΄- 566)

Ότι   πιστός   θα   σού   ΄μαι,   ό-
σο   ζώ,   σε   διαβεβαιώ...                                                    (Κ/Κ   ΙΕ΄- 568)

                                                                                                                 Νίκος   Σαρρής

σ.σ.   :     ***   εννοείται,   πως   χρειάζεται   άδεια,   για   να   τραγουδηθούν.
Τα   παραπάνω    κοτσάκια   μου,   έχουν  δημοσιευθεί    και   στο   f.b.   μου.

Τα   συγκεκριμένα   κοτσάκια   μου,   είναι   μιά   ενότητα,  θεματικά,   νοηματικά   και   ιστορικά.   Είναι,   δηλαδή,  ένας   κοτσάτος,   που   λέμε   στ΄  Απεράθου.

                    

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

'' Τη ν τύχη του αφέντη σου... ''


Τη   ν τύχη   του   αφέντη   σου
νά   ΄χα,   να   καμαρώνω
τα   δυό   σου   μάθια,   τα   γλυκά,
χωρίς   να   νοιώθω   πόνο.                                   (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 426)

Τη   ν τύχη    του   αφέντη   σου
νά   ΄χα,   κοντά   σου   νά   ΄μου ·
κι   όποντε   θέλω   αγκαλιά
να   σέ   ΄χω,   έρωτά   μου.                                  (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 427)

Τη  ν τύχη   του   αφέντη   σου
νά   ΄χα   και   κάθα   ώρα,
να   σ΄  αγκαλιάζω,   τρυφερά,
--   καλή  ώρα,   σα   ν τώρα.                                 (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 428)

Τη   ν τύχη   του   αφέντη   σου
νά   ΄χα,   νά   ΄μαι  κοντά   σου ·
και   να   μου   λές   --   να   τά   ΄ξερα   --
όλα,   τα   μυστικά   σου.                                      (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 429)


                                                                Νίκος   Σαρρής     ( Ενάρης   2013)

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

'' Θυμήσου όντεν ήμεστα... ''


Θυμήσου   όντεν   ήμεστα,
παλιά,   ερωτεμένοι
κι   εκούαμε   Πουλόπουλο,
σ΄  ένα    παλιό   ν του   δίσκο ·
κι   ΄ύερνες   --   κι   εχανούμεστα...  --
απάνω   μου   δεμένη
κι   ήνιωθα   βασιλιόπουλο,
παράδεισο   που   βρίσκω.                       (Κ/Κ   ΟΔ΄- 40)

''  Έλα   πουλί   χαμένο  ''   μου,
να   πούμε   σαν   αλλότες,
που   λαχταράς,   όπως   παλιά,
ν΄  ακούσεις   τη   μιλιά   μου ·
μα    ώ,   ακόμα,   ήλιο   μου,
έχω   σε,   σαν   ετότες,
πο΄   ΄πόμεινες   σαν   αρπαλιά
απάνω   στη   γ καρδιά   μου...               (Κ/Κ   ΟΔ΄- 41)


                                                    Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2009)

σ.σ.   :     Οκτάστιχο   δικού   μου   τύπου.

όντεν        =   όταν
εκούαμε   =   ακούγαμε
΄ύερνες    =   έγερνες
αρπαλιά   =   αγκάθι   που   προξενεί   φοβερά   έντονο   πόνο.

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2013

'' Εθάρρου η αγάπη σου... ''


Εθάρρου   η   αγάπη   σου
--   κατά   πο΄  ΄φαίνουντάνε   --
πως   θα   βαστάξει   μιά   ζωή ·
...   μα,   όλα,   όνειρα   ΄ναι...                       (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 418)

Εθάρρου   η   αγάπη   σου,
ιά   πάντα,   πως   θα   βάστα,
μα   σα   μιά   φλόα   αδύναμη
επόσβησε   και   άστα...                                  (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 419)

Εθάρρου   η   αγάπη   σου,
πως   θα   βαστάξει   χρόνοι,
μα   σα   g katana,   κάθα τι,
ξυρά   κι    αποτελειώνει...                              (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 420)

Εθάρρου   η   αγάπη   σου,
ιά   πάντα,   πως   θα   πάει
και   όχι   πως   θα   ξεραθεί,
σαν   άρτυκας   του   Μάη...                          (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 421)


                                                          Νίκος   Σαρρής     (Ενάρης   2013)

σ.σ.   :
ξυρά      :     κόβει,   θερίζει
katana   :     Ιαπωνικό   ξίφος,   που   κόβει   σαν   ξυράφι...
άρτυκας     :      φυτό