Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

'' Γοργόνα κι ανεράϊδα... ''


Γοργόνα   κι   ανεράϊδα
τω   μ περσμένω   χρόνω,
άμα   σε   φέρνω   στο   μυαλό
λωλαίνομαι   και   λιώνω.                         (Κ/Κ   ΤΔ΄- 67)

Νύφη   βουνώ   και   ποταμώ
στο   νού   μου   τριϋρίζεις
και   τη   γ καρδιά   μου   μιά   ζωή
αναποδοϋρίζεις.                                         (Κ/Κ   ΤΔ΄- 68)

Νηρήϊδα   τσι   θάλασσας,
κάνει   με   η   θωρρειά   σου
και   κάνω   χίλια   όνειρα,
πως   θα   βρεθώ   κοντά   σου.                   (Κ/Κ  ΤΔ΄- 69)

Μούσα   τ΄  ανέμου   ίνηκες
και   στέρνεις   μες   στ΄  αυτί   μου,
όσα   τραούδια   σού   ΄γραψα
και  ΄γγίζεις   τη   μπ ψυχή   μου.                 (Κ/Κ   ΤΔ΄- 70)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2009)

'' Τώρα, που δε με γνοιάζει, πιά... ''


Τώρα,   που   δε  με   γνοιάζει,   πιά
κι   ήβαλα   στη   γ καρδιά   μου
άλλη,   σε   βλέπω   κι   έρχεσαι,
συνέχεια,   κοντά   μου.                            (Κ/Κ   ΤΒ΄- 366)

Τώρα,   που   δε   με   γνοιάζει,   πιά,
πού   είσαι   κι   ίντα   κάνεις,
πως   τό   ΄χεις   βάλει   πρόγραμμα,
πρέπει,   να   με   τρελλάνεις.                   (Κ/Κ   ΤΒ΄- 367)

Τώρα,   που    δε   με   γνοιάζει,   πιά
ιά   τα   αιστήματά   σου,
μου   λές   ότι   δε   βγαίνω,   καν,
απού   τα   όνειρά   σου.                             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 368)

Τώρα,   που   δε   με   γνοιάζει,   πιά,
αγάπη   μου   μεγάλη,
μου   θές,   αγάπες   κι   έρωτες
να   ξαναπιάσω,   πάλι...                             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 369)


                                                                      Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2008)

'' Αθάνατ΄ η αγάπη μου... ''



Δε   γκ ξέρω   την   αγάπη   μας,
ά   φέρνεις   στο   μυαλό   σου,
τσι   μέρες,   τ΄  αποέματα,
τα   βράδυα   και   τσι   νύχτες ·
όπως   εώ,   μα   σίουρα,
θεώρα   με   δικό   σου,
που   μένωμε   με   τη   γ καρδιά,
ιά   πάρτη    σου,   ξενύχτες.                       (Κ/Κ   ΟΓ΄- 1)


Αθάνατ΄  η   αγάπη   μου,
ιά   σένα    θ΄   απομείνει
και   σύ   ας   μη   με    πόνεσες,
ένα   λεφτό   τσι   ώρας ·
και   η   καρδιά,   ιά   λάθη   σου,
θα   λειώνει   και   θα   σβήνει,
ιατί   επάθειες   πάνω   τζι
κι   όλο   μπροστά   ΄προχώρας...              (Κ/Κ   ΟΓ΄- 2)


                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ενάρης   2009)

'' Τα μάθια σου, τα ακριβά... ''



Τα   μάθια   σου,   τα   ακριβά,
το   πλήρωσα   πανάκριβα,
που   δε   ν τά   ΄χα   δικά    μου ·
και   κάθα   μέρα   ήκλαιε
''   και   πού   ν τηνε,   δά... '',   μού  ΄λεε,
η   έρημη   καρδιά   μου.                                    (Κ/Κ   ΕΓ΄- 10)


Τώρα,   η   κάθα  σου   μαθιά,
μου   ΄γγίζει   στη   γ καρδιά   βαθειά,
πο΄   ΄γάπου   σε   κι   επόνου ·
μα   ήφυες   κι   εχάθηκες
και    δε   ζώ,   πιά,   μοναδικές
στιγμές,   μα   γκρίζες,   μόνου...                    (Κ/Κ   ΕΓ΄- 12)


Τεράστια   υπομονή
κάνω,   παρόλο   που   πονεί
και   λιώνει   η   καρδιά   μου ·
κι   όλο   το   χρόνο   λαχταρώ,
το   καλοκαίρι   να   χαρώ,
που   θα   σε   δώ   κοντά   μου.                         (Κ/Κ   ΕΓ΄- 11)


                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ενάρης   2009)

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

'' Το λυγερό κορμάκι σου ''



Το   λυγερό   κορμάκι   σου,
το   σπάς   και   το   λυγίζεις,
μπροστά   μου   --   μα   επίτηδες   --
ιά   να   με   βασανίζεις.                             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 600)


Το   λυγερό   κορμάκι   σου,
μπροστά   μου   καμαρώνω
κι   όπου   υπάρχει   η   χαρά
θέλω   να   του   τη   δώνω.                        (Κ/Κ    ΤΒ΄- 601)


Το   λυγερό   κορμάκι   σου,
άφης   στα   δυό   μου   χέρια,
που   θα   σε   πάρω   μιά   βραδυά,
ν΄  ανέβωμε   στ΄  αστέρια...                   (Κ/Κ   ΤΒ΄- 602)


Το   λυγερό   κορμάκι   σου,
ά   θέλεις,   χάρισέ   μου,
που   θα   σε   κάμω   και   θα   λές :
''  αγάπη   μου... ,   θεέ   μου...   ''           (Κ/Κ   ΤΒ΄- 603)


                                                       Νίκος   Σαρρής     (Νοέβρης   2008)

'' Μιά - μιά μαζεύγω τσι μαθιές... ''


Μιά   -   μιά   μαζεύγω   τσι   μαθιές,
ιά   να   μπορώ   να   ζήσω...
που   ρίχνεις   και   βοήθα   με,
ιά   θα   ψυχοραΐσω.                                      (Κ/Κ   ΤΔ΄- 37)

Μιά   -   μιά   μαζεύγω   τσι   μαθιές,
τσ΄  εμάτες    με   αρμύρα ·
και   ζώ   μ΄  ευτές   από   μικρός,
που   τα   φιλιά   σου   πήρα.                        (Κ/Κ   ΤΔ΄- 38)

Μιά   -   μιά   μαζεύγω   τσι   μαθιές,
σε   τάξη   και  τσι   βάνω,
ιά   να   τσι   κάμω   ποίηση,
ότι   να   πά΄   Απάνω.                                   (Κ/Κ   ΤΔ΄- 39)

Μιά   -   μιά   μαζεύγω   τσι   μαθιές,
καμμιά   μη   μου   ξεφύει,
ιατί   ΄ν΄  η   ώρα,   πό΄  ΄χωμε,
--   σα   θωρριστούμε   --  λίη.                       (Κ/Κ   ΤΔ΄- 40)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2009)             

'' Χαράματα και ξενυχτώ... ''



Χαράματα   και   γράφω   σου,
που   τρώει   με   το   πάθος   σου,
οληνυχτίς   τσι   νύχτας ·
και   νά   ΄ξερα   κι  είχες   και    ΄σύ,
αιστήματα   και   πόνεση,
ιά   μένα   κι   εξενύχτας...                          (Κ/Κ    ΕΔ΄- 46)


Χαράματα   και   στο   μυαλό
σέ   ΄χω   κι   ας   μη   θωρρώ   καλό
κι   είν΄  ν τέσσερις   η   ώρα ·
μα   τό   ΄χω   πως   θα   κοίτεσαι
κι   ότι   θα   ονειρεύγεσαι,
σα   ν το   πουλάκι,   τώρα.                          (Κ/Κ   ΕΔ΄- 47)


Χαράματα   και   ξενυχτώ,
μ΄  ένα   φωτάκι   ανοιχτό,
πάνω   στο   κομοδίνο ·
ιά   δε   βγάν΄  απού   το   μυαλό
--   που   θέλω   και   παρακαλώ   --
τον    έρωτα   εκείνο...                                  (Κ/Κ   ΕΔ΄- 48)


                                                       Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2009)

'' Ποτέ δε βάνω όρια... ''


Ποτέ,   δε   θέλω   όρια
να   βάνω   στη   γ καρδιά   μου
και   να   τσι   λέω   μέχρι   που
θα   πρέπει   ν΄  αγαπήσει,
ιά    νά   ΄χει   περιθώρια
να   φεύγει   μακριά   μου
κι   όντε   τσι   κάμει   όροξη
απίσω   να   υρίσει.                                         (Κ/Κ   ΟΓ΄- 33)

Φρένα,   ξανά   και   όρια,
πιά,   τσι   καρδιάς   δε   βάνω,
ιά   νά   ΄χει   το   ελεύτερο
ό,τι   ποθεί   να   κάνει ·
να   μη   γκ ξανατραβήξει,   πιά,
τω   μ παλαιώ   βασάνω
τσι   πόνοι   --   ΄κείνω   τω   γ καιρώ   --
και   με   ξαναλωλάνει.                                 (Κ/Κ   ΟΓ΄- 34)


                                                                          Νίκος   Σαρρής     ( Μάρτης   2009)

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

'' Ιά ξέσκαψε τη μνήμη σου... ''


Ιά   ξέσκαψε   τη   μνήμη   σου
και   δες   κι   αν   είμαι   μέσα,
σημαίνει,   οι   ερπίδες   μας
πως   ζούσι   πριγκηπέσσα.                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 353)

Ιά   ξέσκαψε   τη   μνήμη   σου
κι   ά   θέση   δεις   πως   θά   ΄χω
στου   νού   σου,   σε   καμμιά   γωνιά,
σημαίνει   πως   υπάρχω.                          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 354)

Ιά   ξέσκαψε   τη   μνήμη   σου,
βαθειά,   μες   στο   χειμώνα
κι   ά   μέ   ΄βρεις   μέσα,   κάμε   με,
όπως   κι   εώ,  εικόνα.                             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 355)

Ιά   ξέσκαψε   τη   μνήμη   σου
και   αν   υπάρχ΄  ακόμα,
σημαίνει   πως   δε   μέ   ΄φαε,
σιά  -  σιά,   το   χώμα.                              (Κ/Κ   ΤΒ΄- 356)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2008)

    

'' Ας μού ΄λειπε να ξαναδώ... ''


Αλλοίμονό  μ΄,   αν   ήτονε
να   ξαναζήσω,   πάλι,
τσι   πόνοι   και   τα   βάσανα,
πού   ΄χα,   με   το   τσουβάλι.                (Κ/Κ   ΤΒ΄- 483)

Αλλοίμονό   μ΄,   αν   ήτονε,
πάλι,    να   ξαναζήσω
και   νά   ΄πρεπ΄,  απού   την   αρχή,
να   σε   ξαναγαπήσω.                           (Κ/Κ   ΤΒ΄- 484)

Ας   μού   ΄λειπε   να   ξαναδώ,
τον   έρωτα   που   σού   ΄χα,
να   μου   το   γ καταστρέφουσι
κάτι    χαμένα   ρούχα.                          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 485)

Ας   μού   ΄λειπε   να   ξαναδώ,
πάλι,   καρβουνιασμένα,
τσ΄  αγάπες   και   τα   όνειρα,
που   ήπλαθα   ιά   σένα.                       (Κ/Κ   ΤΒ΄- 486)


                                                                       Νίκος   Σαρρής     (Νοέβρης   2008)

'' Ήφυες και ερήμωσε... ''



Ήφυες   και   ερήμωσε,
καλά  -  καλά,   ο   τόπος
και   να   σε   δώ   --   που   σ΄  αγαπώ   --
δε   βρίσκεται,   πιά,   τρόπος.                     (Κ/Κ   ΤΔ΄- 57)


Μιά   ερημιά,   απέραντη,
αφήνεις   άμα   φεύγεις ·
και   νά   ΄ξερα   κι   όπως   εώ
και   σύ   ά   με   υρεύγεις...                          (Κ/Κ   ΤΔ΄-58)


Νά   ΄ξερα   και   πονείς   κι   εσύ
--   όπως   κι   εώ   ας   πούμε    --
να   μας   σε   δείς   στο   υρισμό
και   να   συναντηθούμε.                              (Κ/Κ   ΤΔ΄- 59)


Φεύγεις   κι   αφήνεις   πίσω   σου
καρδιές   που   λαχταρούσι
κι   όνειρα   με   τον   εστρεμό
κάνουσι   να   σε   δούσι...                           (Κ/Κ   ΤΔ΄- 60)




                                                  Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2009)



'' Μπροστά μου, όσο σε θωρρώ... ''


Μπροστά   μου,   όσο   σε   θωρρώ,
κάβγομαι,   ιατί   δε   μπορώ
τα   χέργια   μου   ν΄  απλώσω ·
και   να   σε   πάρω   αγκαλιά,
αγάπη   μου,   όπως   παλιά,
δικιά   μου   να   σε   νοιώσω.                       (Κ/Κ   ΕΔ΄- 1)

Άφης   μου   το   κορμάκι   σου
--   σαν   έδειξη   τσ΄  αγάπης   σου   --
νύχτα   να   το   γλεντήσω ·
που   και   εσύ   το   λαχταράς,
να   νιώσεις   τσι   παλιάς   χαράς,
αλλά   κι   εώ   θα   σβήσω...                           (Κ/Κ   ΕΔ΄- 2)

Με   τα   συρματοπλέμματα,
που   φράζου   ν τα   καντέματα,
σέ   ΄χουσι   τειχισμένη ·
και   δε   μπορώ   να   σου   μιλώ,
--  που   λιώνεις  --   και   να   σε   φιλώ,
παλιά   μ΄  αγαπημένη.                                  (Κ/Κ   ΕΔ΄- 3)


                                                          Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2009)

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

'' Συγνώμες και επιστροφές... ''



Ποτέ   σου,   να   μην   το   σκεφτείς,
   --   εά   ν τυχό   μ΄  αφήσεις   --
πως   στράτα   θα   ξαναβρεθεί,
απίσω,   να   υρίσεις...                         (Κ/Κ   ΤΓ΄- 398)


Συγνώμες   και   επιστροφές,
σε   μένα   ξέχασέ   τα
και   φρόντισε   νά   ΄σαι   σωστή,
αλλιώς   παράτησέ   τα.                      (Κ/Κ   ΤΓ΄- 399)


Σωστός   και   πεντακάθαρος
είμαι   απέναντί   σου   
και   θέλω   νά   ΄μαι   όσο   ζώ,
τα   πάντα,   στη   ζωή    σου.             (Κ/Κ   ΤΓ-΄400)


Σε   μένα,   ξέρε   πως   ποτέ,
συγνώμη   δεν   υπάρχει,
πέντε   εκατομμύρια
χρόν΄  η   ζωή   μας   νά   ΄χει.           (Κ/Κ   ΤΓ΄- 401)




                                                  Νίκος    Σαρρής     ( Μάρτης   2009)

   

'' Ιάντα και πρέπει... ''


Ιάντα   και   πρέπει   μερικοί
αθρώποι,   μόνου,   άδικη
ζωή,   πάντα,   να   ζούσι ·
και   άλλοι,   πάλι,   τυχεροί
--   χωρίς  νά   ΄ναι   καλύτεροι   --
όλο   να   ευτυχούσι.                                   (Κ/Κ   ΕΒ΄- 46)

Ιάντα   και   πρέπει,   δηλαδή,
ο   πλούσιος,   μόνου,   να   δεί
και   νά   ΄χει   μεγαλεία ·
και   οι   αθρώποι   οι   φτωχοί
--   πό΄  ΄χουσι,   πάντα,   κατοχή   --
να   μην   έχουσ΄   αξία.                             (Κ/Κ   ΕΒ΄- 47)

Ιάντα   δεν   ήλε΄  ο   Θεός
--   που   σ΄  όλα   ν του   ΄ναι   δίκαιος   --
στη   μέση  να   μοιράσει ·
και   οι   φτωχοί   να   κάμουσι,
να   δούσι   και   να   κάτσουσι,
να   πιούσι   και   να   φάσι.                       (Κ/Κ   ΕΒ΄- 48)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2008)

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

'' Σ΄ έχω σαν κάτι ιερό... ''


Τη   σκέση,   κάτι   ιερό,
πού   ΄χαμε   τη   ΄θεώρρου
και   να   τη   δώ   αλλιώτικα,    
ποτές   μου,   δεν   εμπόρου.                  (Κ/Κ   ΤΓ΄- 65)

Επόμεινες   μες   στο   μυαλό,
μιά   ν άγια   εικόνα,
που   έχω   και   ζεσταίνομαι,
τσι   νύχτες   του   χειμώνα.                   (Κ/Κ   ΤΓ΄- 66)

Σαν   ιερή   και   άγια
εικόνα,   πό΄  ΄χει   φήμη
τεράστια... ,   επόμεινες
στη   μ παιδική   μου   μνήμη.               (Κ/Κ   ΤΓ΄- 67)

Θα   μείνει   ένα   όνειρο,
πάντα,   να   συβολίζει,
εκείνο   π΄   αγαπά   πολύ
και   ζεί   ιατί   ερπίζει.                           (Κ/Κ   ΤΓ΄- 68)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Δεκέβρης   2008)

'' Λαγκάδα... ''


Βόρτα   Κρηνί   και   Πέταλο
κι   απάνω   φιγουράρει
και   καμαρώνει   ο   Θεός
μαζί   με   το   φεγγάρι.                         (Κ/Κ   ΤΒ΄- 349)

Νύχτα   κι   αγάπη   κι   έρωτας
και   άμμος   και   Λαγκάδα ·
ίντα   δε   μού   ΄ρχεται   στο   νού,
σε   κάθα   φεγγαράδα.                          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 350)

Παιδιά,   τραούδια,   θάλασσα
κι   έρωτας,   που   δε   σβήνει,
σ΄  ένα   λιμάνι   όμορφο,
στο   νού   μου   θ΄  απομείνει.               (Κ/Κ   ΤΒ΄- 351)  

Του   φεγγαριού   υπέροχο
είν΄  το   μονοπατάκι,
μα   δε   ξεχνώ,   μιάς   βραδυνιάς,
τ΄  ατέλειωτο   φαρμάκι...                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 352)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2008)

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

'' 3.000... ''


Είμεστα   δυό   μοναδικοί
αθρώποι   κι   είναι   ειδική
η   συμπεριφορά   μας  ·
και   θέμ΄  αθρώποι   ικανοί
κι   όχι    μαθές   το   γ καθανεί,
να   νιώσει   τη   γ καρδιά   μας.             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 10)

3.000   (χιλι-άδες)   σού   ΄γραψα
τραούδια   και   δεν   ήπαψα,
ποτέ,   να  σε   λατρεύγω ·
κι   όσο   και   ά    μ περάσασι
τα   χρόνια,   δε   σε   σβήσασι
και   πάντα    σε   υρεύγω.                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 11)

Να   ξέρεις   ότι   σ΄  αγαπώ
και   δε   ντρέπομαι   να   στα   πώ
κι   υπομονή   θα   κάνω,
ιά   όσα   χρόνια   χρειαστεί,
αγάπη   μου   αξέχαστη,
μέχρι   που   να   πεθάνω.                       (Κ/Κ   ΤΒ΄- 12)


                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2008)

'' Τέλεια συμπεριφορά... ''


Τέλεια   συμπεριφορά
είχες   απέναντί   μου
κι   ήτον   η   πιό   καλή   χρονιά,
πού   ΄ζησα   στη    ζωή   μου.            (Κ/Κ   ΤΒ΄- 299)

Τέλεια   συμπεριφορά
είχες   το   καλοκαίρι
κι   επέρασα  υπέροχα,
αλλοτινό   μου,   ταίρι.                       (Κ/Κ   ΤΒ΄- 300)

Τέλεια   συμπεριφορά,
το   καλοκαίρι   ΄φέτι
είχες   και   το   παραμικρό
δεν   ήνοιωσα   σεκλέτι.                     (Κ/Κ   ΤΒ΄- 301)

Τέλεια   συμπεριφορά
είχες   και   ΄φχαριστώ   σου
και   πάντα   να   μ΄  αιστάνεσαι,
σαν   άθρωπο   δικό    σου.                 (Κ/Κ   ΤΒ΄- 302)


                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2008)

'' Εσ΄ αξανοίεις μόνου μπρός... ''


Εσ΄  αξανοίεις    μόνου   μπρός,
ιά   μιά   χρυσή   καρριέρα
κι   εώ   δεν   ήζησα,   ποτές,
ακόμα,   άσπρη   μέρα.                            (Κ/Κ   ΤΒ΄- 239)

Εσ΄  αξανοίεις   τα   λεφτά
και   τα   ψηλά   μπαρκόνια
και   δε   θωρρείς   πως   φεύγουσι
και   χάνουνται   τα   χρόνια.                 (Κ/Κ   ΤΒ΄- 240)

Κι   ά   μ ψηλοπάτησες   στη   γή,
όλοι   μας   περιμένει
ο   χάρος   κι   ένας  -  ένας   μας,
πάει   και   κατεβαίνει.                           (Κ/Κ   ΤΒ΄- 241)

Εώ   απίσω   ΄πόμεινα
κι   είμ΄  Ένα   με   τσι   Τόποι ·
και   αγαπώ   τσι   ταπεινοί
και   τσι    απλοί   αθρώποι...                (Κ/Κ   ΤΒ΄- 242)


                                                                      Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2008)

'' Απάνω στο Θεό να πάς... ''


Απάνω   στο   Θεό   να   πάς
και    να   μου   το   φωνάζεις,
πως   λειώνεις   και   πως   μ΄  αγαπάς,
άδικα,   κοπιάζεις.                                          (Κ/Κ   ΤΑ΄- 572)

Απάνω   στο   Θεό   να   πάς,
στον   Άδη   να   κατέβεις,
δε   μ πρόκειται   μες   στο   μυαλό,
πό΄  ΄χω,   σκαλί   ν΄  ανέβεις.                        (Κ/Κ   ΤΑ΄- 573)

Απάνω   στο   Θεό   να   πάς
και   ν΄  απειλείς   να   πέσεις,
κι   όσο   κι   ά   λες   πως   μ΄  αγαπάς,
δε   δέχομαι,   πιά,   σκέσεις.                        (Κ/Κ   ΤΑ΄- 574)   

Απάνω   στο   Θεό   να   πάς,
το   διάολο   να   βάλεις
'' μέσο '',   δε   θέλω   τη   γ καρδιά
να   τη   γκ ξαναξεβγάλεις.                            (Κ/Κ   ΤΑ΄- 575)


                                                                               Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2008)

Ανήκουν   στην   κατηγορία  :    πεισματικά   τετράστιχα.