Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

'' Αλήθεια και πον ήτονε... ''


Αλήθεια   και   πον   ήτονε
κάτι   παλιά   σου   λόϊα,
ι΄  αγάπες   και   ιά   έρωτες
κι   όχι   κουβεντολόϊα.                               (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 336)

Τον    έρωτα,   πού   είχα   σου,
 --   μικρή,   αλλότες,   πού   ΄σου   --
πως   ήχασες,   πάντα,   θα   κλαίς,
σα    φέρνεις   μες   στο   νού   σου.         (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 37)

Τσι   παλαιάς   αγάπης   μας,
τα   λία   απομεινάρια,
θυμίζουσί  μου   τ΄  Αύγουστου
κάτι   λειψά   φεγγάρια...                          (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 340)

Φαίνεται   πως   θα   πόνεσα
πολύ,   όντε   σ΄  εγάπου,
παλιά   και   ξαναφέρνω   σε,
στο   νού   μου,   κάπου  -  κάπου...           (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 92)


                                                                               Νίκος  Σαρρής     (Ιούλης   1984)

'' Κι άν ήντυχε, καμμιά βολά... ''


Κι   άν   ίσως   --   μην   ηθέλοντας   --
μου   ξέφυε,   ποτέ   μου
και   σού   ΄πα   ότι   σ΄  αγαπώ,
ά   θές,   συχώρεσέ   μου...                             (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 330)

Κι   άν   ήντυχε,   καμμιά   βολά
κι   εσταναχώρεσά   σε,
ξέχνα   το   και   τσι   όμορφες
στιγμές   μας,   να   θυμάσαι.                         (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 328)

Κι   άν   ήντυχε,   καμμιά   βραδυά
κι   εμέθυσα   ιά   σένα,
θά   ΄φταιε,   που   θυμήθηκα
χρόνια   ευτυχισμένα...                                    (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 346)

Κι   αν   ήντυχε  και   είπα   σου
--   σα   μ πού  ΄μεστα   παρέα   --
πως   σ΄  αγαπώ,   θα   τό   ΄φερε,
καμμιά   βραδυά   ωραία...                             (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 332)


                                                                             Νίκος   Σαρρής     (Δεκέβρης   1985)   

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

'' Πάντα, θα γλυκανεστορώ... ''


Μη   με   ρωτάς,   ιά    δε   μπορώ
--   κι   ά   ν τόσοι   περασμένοι,
χρόνοι   ΄ναι,   που   δε   σε   θωρρώ   --
να   σέ   ΄χω   ξεχασμένη.                                  (Κ/Κ   ΤΓΓ΄- 136)

Μη   με   ρωτάς,   ιά   δε   μπορώ
να   φύω   να   σ΄  αφήσω
και   όσα   όνειρα   ΄κανα,
με   άλλη,   να   τα   ζήσω.                                  (Κ/Κ   ΤΓΓ΄- 113)

Μη   με   ρωτάς,   ιά   δε   μπορώ
μ΄   άλλη   να   σε   συγκρίνω,
που   μες   στου   νού   μου,   τ΄  άθωρρο,
χρόνοι   ΄ναι   που   σε   κλείνω.                       (Κ/Κ   ΤΣΤ΄- 356)

Πάντα,   θα   γλυκανεστορώ
--   κι   ά  ν τόσοι   περασμένοι
χρόνοι   ΄ναι   --   τω   γλυκώ   ωρώ,
πού   ΄μεστ΄  αγαπημένοι...                              (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 320)


                                                                         Νίκος   Σαρρής     (Δεκέβρης   1983)

'' Πως θά ΄θελα να σε θωρρώ... ''


Χιλιώ   χρονώ   θα   ίνουμου
και   θά   ΄κανα   κι   εσένα,
άν   ήτονε   να   μ΄  αγαπάς,
μάθια   μ΄  αγαπημένα.                           (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 295)


Δε   μ μπρόκειται   ενόσο   ζώ
και   βρίσκομαι   στη   μ πλάση,
η   πονεμένη   μου   καρδιά,
ποτέ,   να   σου   ξεχάσει.                       (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 347)


Νά   ΄ξερα   και   καμμιά   βολά
ν τυχαίνει   και   θυμάσαι,
που   μού   ΄λεες,   πως   μ΄  αγαπάς
και   πως   δικιά   μου   θά   ΄σαι...         (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 341)


Πως   θά   ΄θελα   να   σε   θωρρώ,
στη    στράτα   κάπου  -  κάπου,
ιά   να   ξαναθυμίζομαι
τα   χρόνια,   που   σ΄  εγάπου...               (Κ/Κ   ΤΒΒ΄- 38)


                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   1984)

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

'' Σώμα, καρδιά, ψυχή, μυαλό... ''



Σώμα,   καρδιά,   ψυχή,   μυαλό
κι   αιστήματα   και   λογικές
κι   αίστησες   και   ονείρατα
και   ό,τι   άλλο   μένει ·
όλα,   σου   τα   χαλάλισα,
ιά   τσι   μαθιές   σου   τσι   γλυκές,
αλλότες,   που   σε   λάτρεψα,
παλιά   μ΄  αγαπημένη.                              (Κ/Κ   ΟΓ΄- 9)


Μυαλό   και   σώμα   και   καρδιά,
μα   και   ψυχή,   ακόμα
και   ό,τι   άλλο   φανταστεί
και   βάλει   το   μυαλό   σου ·
όλα,   ιά   σένα   τα   βαστώ,
ώσπου   να   μπώ   στο   χώμα,
μα   σύ,   ποτέ,   δε   μ΄  ένοιωσες,
μισό   λεφτό,   δικό   σου.                        (Κ/Κ   ΟΓ΄- 10)



                                                     Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2009)

'' Αγάπη μου, μοναδικιά... ''


Αγάπη   μου,   μοναδικιά,
αιώνια,   φανταστικιά,
με   τι   να   σε   συγκρίνω ·
πό΄  όποια   κι   ά   βάλω   δίπλα   σου,
δεν   έχει   την   αξία   σου
και   μιά  -  μιά   τηνε   σβήνω.                    (Κ/Κ   ΕΔ΄- 16)

Αγάπη   μου,   μοναδικιά,
που   τη   μαθιά   σου   τη   γλυκειά,
με   αλλωνής   δε   βάνω ·
ιατί   δεν   είναι   δυνατό,
έρωτα   άλλ΄  αθάνατο
έπος,   να   ξανακάνω.                                (Κ/Κ   ΕΔ΄- 17)

Αγάπη   μου,   μοναδικιά,
αληθινή   και   ψεύτικια,
που   πάς  να   με   τρελλάνεις ·
θέλ΄   απο   σένα   πιό   πολλά,
--   παρόλο,   πού   ΄ναι   δύσκολα   --
χαλάλι,   να   μου   κάνεις.                         (Κ/Κ   ΕΔ΄- 18)


                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2009)

'' ...και τα φιλιά μαθαίναμε... ''


Το   μέρος   πο΄  ΄πααίναμε
και   τα   φιλιά   μαθαίναμε,
σκέβγομαι   κάθα   βράδυ ·
μα   είν΄  ο   πόνος   μου   πολλώ
βαθμώ,   που   μ΄  έχεις   σα   λωλό,
μες   σε   βαθύ   σκοτάδι.                        (Κ/Κ   ΕΔ΄- 13)

Πού   νά   ΄σαι   κι   ίντα   σκέβγεσαι... ,
πού   πέφτεις   κι   ονειρεύγεσαι,
μέχρι  που   ξημερώνει ·
και   τη   γ καρδιά   μου   τη   χαλώ,
που   έχεις   με   και   κουβαλώ,
τόσω   χρονώ   τσι    πόνοι.                     (Κ/Κ   ΕΔ΄- 14)

Και   περιμένω   να   σε   δώ,
μα   δε   σε   βλέπω   νά   ΄σ΄  εδώ,
που   το   μυαλό   ζουμάρει ·
και   σύντροφο   στη   συφορά,
έχω   και   με   παρηορά,
απόψε,   το   φεγγάρι...                           (Κ/Κ   ΕΔ΄- 15)


                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2009)


Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

'' Είν΄ η μαθιά μας ώριμη... ''


Είν΄  η   μαθιά   μας   ώριμη
και   τα   αιστήματά   μας
πολύ   βαθειά,   μα   τά   ΄χωμε
κρυμμένα   στη   γ καρδιά   μας.                (Κ/Κ   ΤΒ΄- 307)

Είν΄  η   μαθιά   μας   ώριμη
κι   όσο   κι    ά   δε   ν το   λέμε,
δείχνωμ΄  ο   ένας    τ΄  αλλωνού,
πάντα,   πως   τονε   θέμε.                          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 308)

Είν΄  η   μαθιά   μας   ώριμη
και   υπολογισμένη
κι   ο    ένας   απ΄  τον   άλλο    μας,
ευτά,   που   θέλει   παίρνει.                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 309)

Κάθα   μαθιά   σου   δύναμη
κι   ερπίδα   με   εμίζει
κι   η   σκέψη   τσι   αγάπης   σου,
πάντα,   με   συγκλονίζει.                          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 310)


                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2008)

'' Το γ κόσμο όλο να χαλάς... ''


Το   γ κόσμο   όλο   να   χαλάς,
ιά   νά   ΄μπεις   στη   γ καρδιά   μου,
δε   θέλω   να   σε    ξαναδώ,
ούτε   στα   όνειρά   μου.                               (Κ/Κ   ΤΑ΄- 584)

Το   γ κόσμο   όλο   να   χαλάς,
παντού,   να   το   φωνάζεις,
--    πως   μ΄  αγαπάς   --   δε   θέλω,   πιά,
ούτε   να   με   κυττάζεις.                              (Κ/Κ  ΤΑ΄- 585)

Το   γ κόσμο   όλο   να   χαλάς,
να   τρώς   τη   γ κοινωνία,
δε   θέλω   να   μου   ξαναπείς
ιά   άλλη   ευκαιρία.                                       (Κ/Κ   ΤΑ΄- 586)

Το   γ κόσμο   όλο   να   χαλάς,
να   βάλεις   χίλια   '' μέσα '',
δε   θέλω   τη   γ καρδιά   σου,    πιά,
ιατί   δεν   είχε   μπέσα.                                 (Κ/Κ   ΤΑ΄- 587)   


                                                                           Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2008)

Ανήκουν   στην   κατηγορία   :   πεισματικά   τετράστιχα.

'' Θυμήσου, ίντα σού ΄γραψα... ''



Θυμήσου,   όντε   σού   ΄γραψα
στο   χέρ΄  ένα   κοτσάκι
κι   απ΄  τη   χαρά   σου   πέταξες,
λες   κι   ήσουνα   παιδάκι.                   (Κ/Κ   ΤΑ΄- 177)


Θυμήσου,   όντε   σού   ΄γραψα
στην   ανοιχτή   παλάμη,
ένα   κοτσάκι   όμορφο,
δάκρυα,   πού   ΄χες   κάμει.                 (Κ/Κ   ΤΑ΄- 178)


Θυμήσου,   όντε   σού   ΄γραψα
στο   χέρ΄  ένα   τραούδι,
την   εποχή,   που   ήσουνα,
ακόμα,   κοπελλούδι.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 179)


Θυμήσου,   ίντα   σού   ΄γραψα...
αλλοτινό   μου   ταίρι
και   το   χεράκι   σου   ΄τρεμε,
σα   νά   ΄σου   μ περιστέρι.                 (Κ/Κ   ΤΑ΄- 180)


                                                        Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2008)

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

'' Πον ήτονε ο πόνος μου... ''



Πον   ήτονε   ο   πόνος   μου
να   φτάνει   στη   γ καρδιά   σου,
ιά   να   θωρρείς   ίντα   τραβώ
κι   εώ   στον   έρωτά   σου.                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 455)


Πον   ήτονε   ο    πόνος   μου
μες   στη   γ καρδιά   να   φτάνει,
να   δείς   κι   εώ   ίντα   περνώ
κι   ότι   θα   σε   λωλάνει...                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 456)


Πον   ήτονε   ο   πόνος   μου
να   μη   μπορεί   να   φύει,
απ΄  τη   γ καρδιά   σου,   ιά   να   δείς,
ίντα   λοής   με   πνίει...                            (Κ/Κ   ΤΒ΄- 457)


Πον   ήτονε   ο   πόνος   μου
να   καλοκάτσει   χρόνοι,
μες   στη  γ καρδιά   σου,   ιά   να   δείς
τσι   φοβεροί   μου   πόνοι...                     (Κ/Κ   ΤΒ΄- 458)




                                                                 Νίκος   Σαρρής      (Οχτώβρης   2008)   


'' Ανάθεμά τον μ πού ΄βγανε... ''



Ανάθεμά   τον   μ πού   ΄βγανε
στον  έρωτα   τα   ''  πρέπει  '',
κι   όπο΄   ΄χει   τίοτα   καλό,
δε   μας  το   επιτρέπει.                     (Κ/Κ   ΤΒ΄- 286)


Ανάθεμά   τον   μ πού   ΄κανε
τα  ''  πρέπει  ''   και   τα   ''  όχι  ''
κι   ένα   μεγάλο   έρωτα
καταστρεμένο   μό ΄   ΄χει.               (Κ/Κ   ΤΒ΄- 287)


Ανάθεμά   τον   μ πού   ΄κανε
τα   ''  μη  ''   και   τα   ''  καθόλου  ''
και   δε   μπορώ   χαρά   να   δώ,
λες   κι   είναι   του   διαόλου.          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 288)


Ανάθεμά   τον   μ πού   ΄βγανε
και   στην   αγάπη   νόμο
και   πρέπει   όπου   αγαπώ
να   βάνω   κι   αστυνόμο.                (Κ/Κ   ΤΒ΄- 289)




                                                                 Νίκος   Σαρρής     ( Σεπτέβρης   2008)

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

'' Τα λαϊκά τραούδια μας... ''


Θέσ΄  οι   αθρώποι   λαϊκά
τραούδια   να   ακούσι,
συνέχεια,   που   δύσκολη
πολύ   ζωή   περνούσι.                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 337)

Έχουσι   βάσανα   πολλά
ερωτικά   και  άλλα
κι   έχ΄   η   ζωή   του   καθανούς
προβλήματα   μεγάλα.                      (Κ/Κ   ΤΒ΄- 338)

Εμάτη   με   τα  βάσανα
είν΄  η   ζωή   που   ζούσι
κι   ακούσι   τω   ν τραουδιστώ,
λίο   και   τα   ξεχνούσι.                     (Κ/Κ   ΤΒ΄- 339)

Τα   λαϊκά   τραούδια   μας
είναι    πολύ   ωραία
και   πάντα   μας   σε   κάνουσι
ευχάριστη   παρέα.                             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 333)

Το   λαϊκό   τραούδι   μας
ξυπνά   τη   φαντασία,
ιαυτό   κι   αρέσει   ολωνώ,
σε   κάθα     ηλικία.                            (Κ/Κ   ΤΒ΄- 334)

Βάλσαμο   είν΄   τα   λαϊκά
τραούδια   στη   γ καρδιά   μας
και   νιώθωμε,   σα   ζωντανά,
ξανά,  τα   όνειρα   μας.                    (Κ/Κ   ΤΒ΄- 340)


                                                                   Νίκος   Σαρρής    (Σεπτέβρης   2008)

''Αφιέρωμα, στην κ.Ειρήνη Κονιτοπούλου ''


Με   σένα   το   νησώτικο
αρχεύγει   και   τελειώνει,
ιατί   ΄σουν   η   αρχόντισσα,
που   είχε   τόσοι   χρόνοι.

          Είσαι   χρόνια   κερά - Ρήνη,
          ένας   μύθος,   που   δε   σβήνει...

Ήκαμες   το   νησώτικο
γνωστό   σ΄  όλη   τη   μ πλάση
και   χρόνια   τώρα,   βοηθάς,
το   γ κόσμο   να   ξεσκάσει...

          Άμα   γ ΄κούει΄   ο   κόσμος,   τα   νη-
          σώτικα,   το   νού   ν του   χάνει...

Ήπλωσες  το   νησώτικο
σ΄  Ανατολή   και   Δύση
κι   ο   Σύλλογος   των   Αξωτώ
θέλει   να   σε   τιμήσει.

          Έχεις   τραουδήσει   το   νη-
          σώτικο   50   χρόνοι... 


                                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2011 )

      σ.σ.   :   Το   τραγούδι   αυτό   το   έγραψα   για   την   εκδήλωση,   προς   τιμή   της   κ.   Ειρήνης   Κονιτοπούλου,   για   την   πολύχρονη   προσφορά   της    στο   νησιώτικο   τραγούδι,   που   διοργάνωσε,   στις   16 - 4 - 2011,   ο   Σύλλογος   Ναξιωτών   Αγίων   Αναργύρων,   στο   Μαρία  - Έλενα,   στους   Αγίους   Αναργύρους.   Τραγούδι   :     η  Ευδοκία   Γλέζου   κι   εγώ,   σε   συμβολική   συμμετοχή,    βιολί   :  Γιώργος   Μπελιώτης,  λαούτο  :   Κώστας   Χουζούρης,   στον   απεραθίτικο   ''  σκοπό   των   εκλοώ  ''.    (Υπάρχει   και   το   σχετικό   βιντεάκι.   Ελπίζω   να   καταφέρω,   κάποια   στιγμή,   να   το   ανεβάσω).
     Στο   τραγούδι   αυτό   εφήρμοσα   μιά   καινοτομία.   Στο   τρίτο   κοτσάκι,   που   κλείνει    το τραγούδι,   στην   επιστροφή   του,    στον   τέταρτο   στίχο,       αντικατέστησα   το   : ''  έχεις   τραουδήσει   το   νη-  '',   με   το   :   ''  του   Αιγαίου   αηδόνι  '',   και   έκλεισε   το   τραγούδι,   καταχειροκροτούμενο.   Δεν  χρειάζεται   να   γίνει   μόδα.   Το   εφάρμοσα   γιά   πρώτη   φορά.    Ήτανε   δοκιμαστικό,   στο   τραγούδι αυτό,   γιά   την   κ.   Ειρήνη   Κονιτοπούλου.   Χατήρι   της...

     Απο   τη   συλλογή   μου   :   ''   Τιμητικά   ''.

'' Παράπλευρη απώλεια ''.



Παράπλευρη   απώλεια
στσι   έρωτές   σου   ήμου
κι   ας   ήσου   ό,τι   λάτρεψα
πιότερο  στη   ζωή   μου.                      (Κ/Κ  ΤΕ΄- 467)


Και   μένα   σα   μ παράπλευρη
απώλεια   με  είδες
και   μού   ΄πνιξες,   σ΄  ένα   λογγό,
όνειρα   και   ερπίδες.                          (Κ/Κ   ΤΕ΄- 468)


Εχάθημα   κι   εβούλιαξε
σα   μ πού   ΄τονε   η   πλάση ·
και   κείνη   την    αγνότητα
ποιός   να   τη   γκ ξαναφτάσει.            (Κ/Κ   ΤΕ΄- 469)


Εχάθηκ΄  η   αγάπη   μας
κι   είν΄  τώρα   τόσοι   χρόνοι,
ιά   δεν   ήκανες,   δυστυχώς,
ιά   να   βαστάς   τιμόνι.                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 470)




                                                  Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2010)

'' Εώ είμ΄ ένας στιχουργός... ''



Εώ    είμ΄  ένας   στιχουργός,
που   έχω   φλέβ΄  αρχαία,
ιαυτό   και   βγάνω,   εύκολα,
ποιήματα   ωραία.                          (Κ/Κ   ΤΓ΄- 404)


Οι   ποιητάδες   που   θωρρώ
φαίνουνται   μπερδεμένοι
και   γράφουσι,   ιά   χίλια   δυό,
μα   νόημα   δε   βγαίνει.               (Κ/Κ   ΤΓ΄- 409)


Ψάχνουσι   μες   στα   λεξικά
ώσπου   να   βρούσι   ρίμα,
μα   χίλια   δυό   νοήματα
μπερδεύγουσι   και    κρίμα.           (Κ/Κ   ΤΓ΄- 411)


Πρέπει   να   τό   ΄χει   μέσα   ντου,
ευτός,   πού   ΄ναι   να   γράψει
το   τίοτα   κι   ά   δε    φελλά,
να   πκιάσει   να   το   κάψει.           (Κ/Κ   ΤΓ΄- 413)


                                                        Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2009)

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2012

Απεραθίτικα κοτσάκια : εισαγωγή


     Κοτσάκια   ακούω   απο   τότε   που   γεννήθηκα.   Απο   τότε   που   ήμουν   μωρό   στην   κρεμαστή    κούνια,   πάνω   απο   το   κρεββάτι   των   γονιών   μου,    στ΄  Απεράθου   και   με   νανούριζε   η  μάννα   μου,  τραγουδώντας   μου   κοτσάκια,   το  έρι - έρι   και   άλλοι   Απεραθίτικοι   σκοποί.
                               
     Μεγαλώνοντας    έκανα   την   πρώτη   μου   συλλογή,  μ΄  Απεραθίτικα  κοτσάκια,  σε   ηλικία   13  χρονών,   ''   Απεραθίτικα   κοτσάκια,   1971  '',     που   ήτανε   τα   πιό   αγαπημένα   μας,    απεραθίτικα   κοτσάκια,   των   παιδιών   της   ηλικίας   μου,   την   εποχή   εκείνη.   Και   είναι   σημαντικό,   σαν   καταγραφή.    Έκτοτε,   κυρίως,   απο   το  1980   και   μετά,   έχω   γράψει   πολλές   προσωπικές   συλλογές   με   κοτσάκια,   τετράστιχα,   εξάστιχα    και   οκτάστιχα.  Σποραδικά,  κατά   καιρούς,  δημοσιεύω,   κάποια   περιεχόμενά  τους,   στο   f.b.   μου,    στο   blog   μου   και  γενικώτερα   στον  τύπο).

     Αργότερα,   γράφτηκε   το   '' Δημοτικά   τραγούδια    απο   τ΄  Απεράθου   της  Νάξου '',(έκδοση   1984),  του   Νίκου  Βλ. Σφυρόερα.   Και   το   2000,   πάλι,   το   ''  Στ΄  Απεράθου   όπου   η   ψυχή   τραγουδάει  '',   του   φίλου  μου  και   συμμαθητή,  Φλώριου   Γ. Μπαρδάνη. Τα  δύο   αυτά  βιβλία,   τα   θεωρώ,   κάτι   σαν   ''ευαγγέλιο '',  για   τα   κοτσάκια. '' Τ΄  Απεραθιτάκια,   πρέπει   να   τα  διαβάσουσι,   μπάρεμου,   απο   εκατό   βολές  '' .   Αν   κάποτε,   όπως   έχω,   ήδη,   προτείνει,  γίνει   η   διδασκαλία  των   κοτσακιών  (μαζί   με   την   ιστορία   του  χωριού),       κύριο   μάθημα   στο    Δημοτικό  Σχολείο  στ΄  Απεράθου,     τα   δυό   αυτά   βιβλία,   πρέπει   να   είναι    τα   κύρια    βιβλία   διδασκαλίας   των   κοτσακιών.   Η   βιβλιογραφία  για   τ΄ Απεράθου,  τη   στιχουργική   και   ποιητική   του   τέχνη   και   ιστορία   είναι   αρκετά  πλούσια,  π.χ.     Γιαννούλης,   Κατσουρός,  Ζευγώλης,  Μαντζουράνης,   Οικονομίδης    και   πάρα    πολλοί,   ακόμη,   αξιολογώτατοι    Απεραθίτες   συγγραφείς,  άντρες   και   γυναίκες,    με   χρησιμότατα   βιβλία,    για    κάθε     ειδικό   ερευνητή   πολλών   επιστημών.

     Μέσα    στα  κοτσάκια,   υπάρχει   ζωντανή  όλη   η  ιστορία   τ΄  Απεράθου.   Αλλά   και   κάθε   Απεραθίτης   και   Απεραθίτισσα,   μου   φαίνεται,  πως   έχει   την  προσωπική του   συλλογή,   είτε   κατεγραμμένη   ή   και   στο   μυαλό   του,   ακόμη...   Στ΄  Απεράθου,   όλοι,   σχεδόν,   οι   κάτοικοι   του,   όλων   των   ηλικιών,   ανεξάρτητα   απο   μορφωτικό   επίπεδο,   έχουν   μιά   πολύ   έντονη   έμφυτη   ικανότητα   να   στιχουργούν,      με   πολύ   μεγάλη   άνεση   και   ευχέρεια,    χωρίς   να   καταβάλλουν   κόπο   και     ιδιαίτερη     προσπάθεια,   στο   ύψιστο   επίπεδο   της   στιχουργικής   τέχνης ·  επίπεδο   που   μπορεί,  κάλλιστα   και    αξιόπιστα,  να   θεωρηθεί   ως   μέτρο   σύγκρισης   για   κάθε  επαγγελματία   στιχουργό.   Και   αυτό   το   θείο   χάρισμα,   μεταβιβάζεται    απο   γενιά   σε   γενιά,   με   κληρονομικό   τρόπο.

Όταν   δημιούργησε   ο   Θεός   τον   κόσμο,   γέμισε   --   απλόχερα   και   με   αγάπη  --  κάμποσες   φορές,   τις   χούφτες   του,   με   τον   σπόρο   της   ποίησης   και   της   στιχουργικής    και   τό   σκόρπισε   απο   ψηλά,   μες   στ΄   Απεράθου...    Κι   αυτός   ριζοβόλησε,   αιώνια...

     Τα   κοτσάκια,  μπορούμε   και   να    τα   πούμε     και   να   τα   τραγουδήσουμε    και   να   τα   χορέψουμε.   Έχουμε   αρκετούς   απεραθίτικους   σκοπούς   (μουσικές   επενδύσεις    στίχων),   των   κοτσακιών   και   των  άλλων   απεραθίτικων   τραγουδιών   και   μ΄  αυτούς   ζωντανεύουμε   και   μετατρέπουμε   σε   κίνηση   και   χορό,   τον   ψυχισμό   μας...   Κοτσάκια   μπορούμε   να   βγάλουμε   εκείνη   τη   στιγμή   που   μιλούμε,   αυτοστιγμεί,    ή   να  τα   σημειώσουμε   στη   μνήμη   μας   ή   σε   κάποιο   χαρτί   για   να μην ξεχαστούν.      (Έχουν   χαθεί  χιλιάδες   όμορφα   κοτσάκια,   που   δεν   εχουν   καταγραφεί   και   λησμονούνται,  εύκολα,  με  το   πέρασμα   του   χρόνου).

      Για   τα   κοτσάκια   μπορούμε   να   μιλούμε   ώρες   ατελείωτες   και   μέρες   και   μήνες...  Το  blog   αυτό   είναι   απόλυτα   εξειδικευμένο   με  τ΄  απεραθίτικα   κοτσάκια   και   την  στιχουργική   τέχνη.   Και   δεν   εξαντλείται,   βέβαια,   η   ανάλυσή   τους,   σ΄  ένα   κείμενο.  Θα   αναφερθούμε   σ΄  αυτά   πολλές   φορές   και   θα   αναλύσουμε   πολλά   σχετικά   θέματα.


                                                                                   Νίκος  Σαρρής     (Ιούνης   2012)

σ.σ.   :    Απο   τη   συλλογή   μου   :    ''   ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ   -   ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ   ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ   ''