Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

" Σε ΄γάπου και σε λάτρευγα... "


Σε   ΄γάπου   και   σε   λάτρευγα,
γλυκό   μου   βασανάκι
και   ήμεστα   σε   έρωτα   
την   εποχή   εκείνη ·
μα   θά   ΄δες   πως   περίσσευγα
κι  εΐνηκες   φαρμάκι
και   δεν   ήφηκες   τίοτα
κι   ελεεικό   να   μείνει.                                   (Κ/Κ   ΟΔ΄- 18)

Ιά   μένα   ήσουν   όνειρο
αγάπης   και   λατρείας
κι  ο   έρωτας   ο   τρυφερός
τω   μ παιδικώ   μου   χρόνω ·
κι   έγινες   δάκρυ   αρμυρό,
μιας   θεϊκής   ουσίας,
πού   ΄πες   --   κι   επόμεινα   ξερός  --  :
 --   Φώς   μου,   ιά  σένα   λιώνω...              (Κ/Κ   ΟΔ΄- 19)


                                                   Νίκος   Σαρρής     (Αύγουστος   2009)

σ.σ.   :    Αυτός   είναι   ο  δικός   μου   τύπος   οκτάστιχου,   που   είναι   και   ο   δυσκολό-
τερος.    Έχω   βγάλει   και  τον  σκοπό   του  (την   μουσική  του)      για   να   τραγουδιώ-
νται    όλα  μου   τα   οκτάστιχα.   Θα   αναφερθώ   σ΄  αυτόν   σε   ειδικό   θέμα.

" Ποιήτρα νά ΄σου... "



Ποιήτρα   νά   ΄σουνα   κι   εσύ,
πού   ΄χα   κι   εώ   τη   μπόρεση,
μαζί,   να   στιχουργούμε,
ιά   μιάν   αγάπη   πού   ΄χαμε,
παλιά   και   την   εφήκαμε
και   τώρα   τη   ζητούμε...                     (Κ/Κ   ΕΒ΄- 37)


Ποιήτρα   νά   ΄σου,   ταίρι   μου,
που   μιά   ζωή   τ΄  αστέρι   μου   
ήσου   κι   ο   έρωτάς   μου ·
να   νιώθεις,   να   αιστάνεσαι,
να   μπαίνεις   και   να   χάνεσαι
στα   βάθη   τσι   καρδιάς   μου...        (Κ/Κ   ΕΒ΄- 38)


Ποιήτρα   και   πον   ήσουνα,
πού   ΄θε   να   αιστανώσουνα
το   γ καρδιακό   μου   πόνο ·
ποιήματα   να   τά   ΄κανες,
μα   τίοτα   δε   θά   ΄χανες,
να   πάψω,   πιά,   να   λιώνω...              (Κ/Κ   ΕΒ΄- 39)


                                                     Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2008)

" Είχαμε έρωτα χρονώ... "



Είχαμε   έρωτα   χρονώ
κι   ότι   να   σ΄  αξανοίω,
φτερά   να   βάλω   η   καρδιά,
ζητά   μου   και   να   φύω...                         (Κ/Κ   ΤΔ΄- 391)


Είχαμε   έρωτα   χρονώ
κι   ίντα   να  πρωτοπούμε,
στα   δυό   λεφτά,   που   θα   σε   δώ,
άμα   συναντηθούμε.                                    (Κ/Κ   ΤΔ΄- 392)


Είχαμε   έρωτα   χρονώ
και   μέσ΄  απ΄  το   μυαλό   μου
δε   σέ   ΄βγαλα,   ιατί   ΄σο΄  ΄σύ,
πάντα,   το   όνειρό   μου.                             (Κ/Κ   ΤΔ΄- 393)


Είχαμε   έρωτα   χρονώ
κι   άμα   σε   συναντήσω,
θέλω   -   δε   θέλω,   το   μυαλό
θα   με   υρίσει   πίσω...                                 (Κ/Κ    ΤΔ΄- 394)


                                                     Νίκος   Σαρρής     (Δεκέβρης   2009)

Κοτσάκια μου... ( 7 )


Η   καρδιά   σου,   σα   γ κουρσάρι-
κο,   τραβά,   όπου   γουστάρει...                (Κ/Κ   ΙΓ΄-   993)

Δε   δώνεις,   σα   γ κουρσάρικο,
δεκάρα,   ιά   ελεεικό...                                (Κ/Κ   ΙΓ΄- 994)

Το   δρόμο   τσ΄  ανεμιλησάς
πήραμ΄,   αντί   τσι   εκκλησάς...                (Κ/Κ   Γ΄- 70)

Κι   ά   μ πονώ,   εσένα   μη   σε
γνοιάζει...   και   καλά   ας   είσαι...           (Κ/Κ   ΙΓ΄- 361)

Ίντα   να   πώ   και   ιάντα   να
υρίσω   να   σε   δώ,   ξανά...                       (Κ/Κ   ΙΓ΄- 343)

Απο   πίσω,   πάλι,   μέ   ΄πη-
ρε   και   πως   με   θέλει   πρέπει...            (Κ/Κ   ΙΒ΄- 142)

Τώρα,   τρέχει   απο   πίσω
μου,   πά   να   ξαναϋρίσω...                        (Κ/Κ   ΙΒ΄- 154)


                                                                           Νίκος   Σαρρής

σ.σ.   :   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

Τα   παραπάνω   κοτσάκια   μου,   έχουν  δημοσιευθεί   και   στο    f.b.   μου.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

" Μ΄ εκείνη... "



Τα   γράμματά   σου,   ταχτικά,
όσο   καλοκαιριάζει,
ξαναδιαβάζω,   ιά   να   δώ,
εκείνη  ά   σου   μοιάζει.                              (Κ/Κ   ΤΔ΄- 1)


Μ΄  εκείνη,   πού   ΄χα   κάποτε,
βάση   του   νού   μου   όλου,
ξαναδιαβάζω,   ιά   να  δώ,
ά   μοιάζετε   καθόλου...                               (Κ/Κ   ΤΔ΄- 2)


Τσι   σκέψες   σου   τσ΄  αλλωτινές,
που   τσ΄  έχεις   ξεχασμένες,
μες   στο   μυαλό   μου   τσ΄  έχω   ΄ώ,
εικόνες   κρεμασμένες...                              (Κ/Κ   ΤΔ΄- 3)


Εσύ   ΄σου   η   αρρώσκεια   μου...
και   μη   ρωτάς   το   ιάντα,
αιώνια   θα   συνεχώ,
να   σ΄  αγαπώ   ιά   πάντα...                        (Κ/Κ   ΤΔ'- 4)


                                                     Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2009)

Κοτσάκια μου... ( 6 ).


Ανάθεμά   το   μ που   θα   με-
τανιώσει,   που   χωρίσαμε...                   (Κ/Κ   Γ΄- 648)

Μέ   ΄πηρε,   μα   τσι   τό   ΄κλεισα,
τηλέφωνο   και   θα   λυσσά...                 (Κ/Κ   Β΄- 583)

Εμετάνιωσε   και   τό   ΄μα-
θα,   αλλά   πονώ,   ακόμα...                     (Κ/Κ   Β΄- 512)

Ήλεά   το,   ΄ώ,   πως   θα   το
μετανιώσ΄  ευτή   και   νά   το...               (Κ/Κ  Β΄- 533)

Δος   τσ΄  εσύ   τα   χαιρετίσμα-
τα   κι   ας   τη   βαστά   το   πείσμα...     (Κ/Κ   Β΄- 309)

Το   " σ΄  αγαπώ "   κι   αλήθεια   να
το   λες,   δε   σου   μιλώ,   ξανά...            (Κ/Κ   ΙΓ΄- 921)

Ιά   μένα,   μιά   παλιά   υπό-
θεσ΄  ήσου   κι   ίντα   και   λοιπό...         (Κ/Κ   Ε΄- 681)


                                                                           Νίκος   Σαρρής

Ανήκουν   στην   κατηγορία   :   πεισματικά   κοτσάκια.

σ.σ.   :   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.
Τα   παραπάνω   κοτσάκια   μου,   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.   μου.


Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

" Πατινάδες... ", μου. ( 2 )



Με   του   βιολιού   τσι   δοξαριές,
απόψε   τραουδούμε
--   και   του   λαούτου   τσι   πενιές   --
ιά   ΄κείνες   π΄  αγαπούμε.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 194)


Αν   εί΄  γ κοιμάσαι,   ξύπνησε,
κόψε   το   όνειρό   σου
κι   έβγα   στη   μ πόρτα,   ιά   να   δείς,
τον   αγαπητικό   σου.                                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 189)


Υρίζωμε   μες   στα   στενά
και   γλυκοτραουδούμε,
τον   έρωτα   που   νιώθωμε
ιά   ΄κείνες,   π΄  αγαπούμε.                         (Κ/Κ  ΤΑ΄- 181)


Υρίζωμε  τα   στειαστά
και   πατινάδες   λέμε,
ιά   ΄φτές   πο΄  εγαπήσαμε,
πραμματικά   και   θέμε.                            (Κ/Κ   ΤΑ΄- 183)


                                                     Νίκος    Σαρρής     (Απρίλης   2008)

σ.σ.   :   ***   εννοείται,  πως   απαιτείται   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.  

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

" Πατινάδες... ", μου. ( 1 )


Δύο   τα   ξημερώματα
και   λέμε   --   καθισμένοι
απάνω   στο   σετζάκι   σας   --
τραούδια   σουρωμένοι.                                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 185)

Δύο   τα   ξημερώματα
και   σουρωμένος,   πάλι,
μες   στο   στενό   σου   τραουδώ,
αγάπη   μου,   μεγάλη.                                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 186)

Κοντεύγουσι   χαράματα
και   τραουδούμ΄,  ακόμα,
μες   στα   στενά,   με   τα   βιολιά,
κι   είμεστα   όλοι   λιώμα.                              (Κ/Κ   ΤΑ΄- 187)

Που   το   φεγγάρι   ήδωκε
κι   ήρχεψε   και   χαράζει,
μα   η   δικιά   μου   η   καρδιά
πονεί   κι   αναστενάζει.                                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 188)



                                   Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2008)

σ.σ.  :   ***   εννοείται,   πως   χρειάζεται   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

Κοτσάκια μου... ( 5 )


Δε   γ κάνωμε   λεφτό,   χωρίς
να   σε   θωρρώ,   να   με   θωρρείς...          (Κ/Κ   Α΄- 586)

Σταναχωρεμένοι   πού   ΄με-
στα,   τώρα,   που   χώργια   ζούμε.....         (Κ/Κ   Α΄- 599)

Και   πον   ήξερες,   ίντα   μου
θύμησες,   πού   ΄ρθες   κοντά   μου...         (Κ/Κ   Δ΄- 981)

Η   αναπνοή   πο΄  ΄χει   η   ζω-
ή   σου   νά  ΄μου,   να   τη   ρίζω...                (Κ/Κ   ΙΓ΄- 981)

Σ΄  έχω,   πάντα,   ό,τι   κι   ά   μου
στοίχισες,   μες   στη   γ καρδιά   μου...      (Κ/Κ   ΙΓ΄- 760)

Να   μη   γ κλάψουσι,   ποτέ,   τα
δυό   σου   μάθια,   πρόσεχέ   τα...                 (Κ/Κ   ΙΓ΄- 435)

Ότι   να   με   δείς   εθουσι-
άζεσαι   κι   ευτά   μετρούσι...                          (Κ/Κ   ΙΓ΄- 793)



                                                                            Νίκος   Σαρρής

σ.σ.   :   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

Τα   παραπάνω   κοτσάκια   μου,   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.   μου.

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

" Έρι - έρι... " , μου. ( 2 )


Έρι   -   έρι   -   έρι,
όνειρα   ιά   σένα
ήκανα,   μα   τά   ΄χεις
όλα   πεταμένα...                                   (Κ/Κ   ΤΑ΄- 27)

Έρι   -   έρι   -   έρι,
όλοι   αγαπούσι,
αλλά   ντρέπουνται    πο-
λύ   και   δε   μιλούσι...                       (Κ/Κ   ΤΑ΄- 86)

Έρι   -   έρι   -   έρι,
όλοι   αγαπούμε
κάποιο,   μα   να   του   το
πούμε   δε   μπορούμε...                    (Κ/Κ   ΤΑ΄- 88)

Έρι   -   έρι   -   έρι,
γκόμενες   θ΄  αλλάζω,
να   γλεντώ   κι   εώ   και
να   διασκεδάζω...                                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 90)



                                                                            Νίκος   Σαρρής 

σ.σ.   :   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί. 

" Έρι - έρι... " , μου. ( 1 )


Έρι   -   έρι   -   έρι,
η   καρδιά   μου   λιώνει,
ιατί   δε   μπορεί,   συ-
χνά,   να   σ΄  ανταμώνει...             (Κ/Κ   ΤΑ΄- 78)

Έρι   -   έρι   -   έρι,
ιάντ΄  άμα   μ πονούμε,
δε   λέμε   στον   άλλο
πως   τον   αγαπούμε...                      (Κ/Κ   ΤΑ΄- 80)

Έρι   -   έρι   -   έρι,
νά   ΄μεστα   ειτόνοι,
να   μην   είχε   η   κα-
ρδιά   μου    τόσοι   πόνοι...            (Κ/Κ   ΤΑ΄- 82)

Έρι   -   έρι   -   έρι,
νά   ΄τονε   να   μπόρου
νά   ΄μεστα   ειτόνοι
και   να   την   εθώρρου...                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 83)



                                                                            Νίκος   Σαρρής  

σ. σ.   :   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί...  

   

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Κοτσάκια μου... ( 4 )



Γλώσσα   Απεραθίτικια,
όλου   του   κόσμου,  πιό   γλυκειά...                  (Κ/Κ  Α΄- 856)

Τη   μαθιά   σου,   τη   μ παθιάρι-
κια,   θα   πάρουσι   χαμπάρι...                             (Κ/Κ   ΙΔ΄- 320)

Οι   μαθιές   μας  ένα   ίνου-
νται,   σα   ν του   καιρού   εκείνου...                 (Κ/Κ   ΙΓ΄- 570)

Μπορεί,   καμμιά   βολά   να   πό-
νεσα,   μα   δε   γκ ξαναγαπώ...                             (Κ/Κ   Γ΄- 886)

Είπα   σου,   μιά   βολά,   πως   σ΄  α-
γαπώ,   μα   το   μετάνιωσα...                                 (Κ/Κ   Γ΄- 945)

Παίρνει   με,   συχνά   και   δε   μι-
λεί,   μ΄  ακούω   το,   που   τρέμει...                  (Κ/Κ   Γ΄- 943)

Η   αγάπη   ΄ναι   ΄να   όνει-
ρο,   που   κάποτε   τελειώνει...                             (Κ/Κ   Γ΄- 774)



                                                                            Νίκος  Σαρρής

σ.σ :   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί...

Έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.   μου.

" Ένα αδούλωτο θεργιό... "


Ένα   αδούλωτο   θεργιό,
τα   σωθικά   μου   τρώει,
αθάνατο   κι   ανίκητο,
θεόρατο   στο   μπόϊ.                                         (Κ/Κ   ΤΔ΄- 255)

Ένα   αδούλωτο   θεργιό,
κρύβγω   στα   σωθικά   μου,
που   δε   δουλειά   ελεεικό
πέρ΄  απού   τη    γ καρδιά   μου.              (Κ/Κ   ΤΔ΄- 256)

Ένα   αδούλωτο   θεργιό,
μέσα   μου   βασανίζω,
που   δε   ν τ΄  αφήνω   να    φανεί,
μα   το   περιορίζω.                                             (Κ/Κ   ΤΔ΄- 257)

Ένα   αδούλωτο   θεργιό
έχω,   που   ά   ν τ΄  ανοίξω
κι   όξ΄  απ΄  τη   μ πόρτα   ξεχυθεί,
πώς   να   το   σταματήξω...                           (Κ/Κ   ΤΔ΄- 258)



                                                                       Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2009)

'' Λεύτερη είναι η καρδιά... ''


Όποντε   θέλει   η   καρδιά,
μπορεί   να   αγαπήσει
και   δε   χρειάζεται,   κανεί,
να   πάει   να   ρωτήσει.                               (Κ/Κ   ΤΓ΄- 77)

Κανείς   κουμάντο   στη   γ καρδιά
δε   μπόρεσε   να   κάμει
κι  όποιος   τσι   βάλει   σιδεργιές,
γλήορα,   θ΄  αποκάμει.                                (Κ/Κ   ΤΓ΄- 78)

Καένας   δε   ν τη   σταματά,
ά   ν τηνε   συγκινήσει,
--   ερωτικά  --   καμμιά    καρδιά
και   θέλει   ν΄  αγαπήσει.                           (Κ/Κ   ΤΓ΄-79 )

Όσω   χρονώ   κι   άν   είμεστα,
μπορούμε   ν΄  αγαπούμε,
ελεύτερα,   χωρίς   κανεί,
ποτέ   μας,   να   ρωτούμε.                           (Κ/Κ   ΤΓ΄- 80)



                                                     Νίκος   Σαρρής     (Δεκέβρης   2008)

" Δυό φιλιά σου... "


Τσι   πονεμένης   μου   καρδιάς
να   μπόρου   να   δωρήσω,
δυό   σου   φιλάκια,   κλεψιμιά,
να   τη   ζωογονήσω.                                                       (Κ/Κ   ΤΒ΄- 203)

Νά   ΄ξερα   κι   ίντα   θα   μου   πείς,
ά   στα   ζητήξω,   τώρα ·
και   σου   τα   δώνω,   πάλ΄,   εώ,
--   ά   θές   -   μιάν   άλλη   ώρα...                         (Κ/Κ   ΤΒ΄- 204)

Την   πονεμένη   μου   καρδιά
ήθελα   να   ιατρέψω ·
μα   μού   ΄πε  :    "  Μόνου,   δυό,   γλυκά
φιλιά,   ά   σου   ξεκλέψω  ".                                     (Κ/ΚΙ   ΤΒ΄- 205)

Κι   είπα   τσι,   τα   λοιπό   κι   εώ   :
--   "   Να   πας   να   παραδώσεις...  "
ιά   δεν   ερπίζω,   πως   ποτέ,
μπορεί   να   μου   τα   δώσεις...                           (Κ/Κ   ΤΒ΄- 206)



                                                    Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2008)

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

'' Ιά μένα έρωτας θα πεί... ''



Ιά   μένα   έρωτας   θα  πεί
να   βλέπεις   και   να  λειώνεις,
τα   δυό   τζι   μάθια   τα   γλυκά,
κι   ας  μη   ν το   φανερώνεις.            (Κ/Κ   ΤΑ΄- 207)


Ιά   μέν΄  αγάπ΄  αληθινή
και   έρωτας   σημαίνει,
να   σκίζεσαι   ιά   πάρτη   μου,
ό,τι   και   να   συβαίνει.                      (Κ/Κ   ΤΑ΄- 208)


Ιά   μένα   έρωτας   θα   πεί
να  λειώνεις   και   να   σβήνεις ·
να   ξέρεις   πως   δε   σ΄  αγαπώ
κι   όμως   να   επιμείνεις.                   (Κ/Κ   ΤΑ΄- 209)


Ιά   μένα   έρωτας   θα   πεί
να   σό΄  ΄ρχεται   να   σκάσεις
κι   όμως   μ΄  αξιοπρέπεια,
δίπλα   τζι,   να   περάσεις...                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 210)



                                                       Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2008)   

'' Αγάπες δεν υπάρχουσι... ''



Αγάπη   είναι   δύσκολο
νά   ΄βρεις   στην   εποχή   μας,
σα   μ που   τα   καταντήσασι
κι   οι   ξένοι   κι   οι   δικοί   μας.           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 215)


Αγάπες   δεν   υπάρχουσι
κι   είναι   κοροϊδία ·
μόνου   στη   σκέψη   καθανούς
υπάρχει   η   μαγεία...                               (Κ/Κ   ΤΑ΄- 216)


Αγάπες   δεν   υπάρχουσι,
ιαυτό   και   μη    θαρρείτε,
πως   --   επειδ΄  αγαπάτ΄   εσείς   --
πρέπει   ν΄  αγαπηθείτε.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 217)


Δε   βρήκ΄  αγάπη   πουθενά,
μα   δε   με   γνοιάζει,   κιόλας
και   λέω   απού  μέσα   μου,
καλά   νά   ΄ν΄  ο   Νικόλας...                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 218)



                                                       Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2008)

Κοτσάκια μου... ( 3 )


Και   πον   ήξερα,   πόσο   συ-
χνά,   οι   σκέψες   μου   σε   τρώσι...            (Κ/Κ   ΙΔ΄- 56)

Στο   μυαλό   σου,   νά   ΄ξερ΄  ά   με
φέρνεις,   παρακεί   να   πάμε...                     (Κ/Κ   ΙΔ΄- 67)

Πον   ήξερα   και   τα   θυμά-
σ΄  εκείνα,   που   ορκίστημα...                      (Κ/Κ   ΙΔ΄- 72)

Στσι   καρδιάς   μου   το   μαζωμου-
δάκι,   θέλω  σε,   μωρό   μου...                      (Κ/Κ   ΙΔ΄- 212)

Θωρρώ  το   και   το   εχτιμώ,
το   άριστό   σου   φέρσιμο...                          (Κ/Κ   ΙΔ΄- 244)

Με   τα   ματάκια   σου   θα   λω-
λαθώ,   μα   δεν   έχεις   μυαλό...                   (Κ/Κ   ΙΔ΄- 294)

Τσι   καρδιάς   μου,   σε   χαλάλι-
ζα,   να   σ΄  αγαπήσει,   πάλι...                       (Κ/Κ   ΙΔ΄- 317)



                                                                           Νίκος   Σαρρής

σ.σ:   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

Τα   παραπάνω   κοτσάκια   μου   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.  μου. 

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Κοτσάκια μου... ( 2 )


'Ολο   δίπλα   μου   ΄σου   --   που   με
θές   --   ιατί   κι   οι   δυό   πονούμε...             (Κ/Κ   ΙΔ΄- 135)

Παρηοργιά   σέ  ΄χω,   μονα-
δικιά,   τα   καταχείμωνα...                               (Κ/Κ   ΙΔ΄- 182)

Η   καρδιά   μου   ήπηρε   νε-
ρά   κι   οι   πόνοι   σου   θα   φταίνε...            (Κ/Κ   ΙΓ΄- 926)

Παιχνίδι   τά   ΄καμα   τα   δώ-
ματα,   τα   μάθια   σου,   να   δώ...                  (Κ/Κ   ΙΓ΄- 656)

Στσ΄  εποχές,   --   αλλότες,   που   μ΄  ε-
γάπας   --   νά   τονε   να   ζούμε...                     (Κ/Κ   ΙΓ΄- 596)

Σταναχωρεμένη,   να   σε
βλέπω,   δε   μ΄  αρέσει   νά   ΄σαι...                 (Κ/Κ   Δ΄- 185)

Νά   τονε   να   μένανε   οι
άθρωποι,   ιά   πάντα,   νέοι...                           (Κ/Κ   Β΄- 484)


                                                                            Νίκος   Σαρρής
                                                                                                                              σ.σ.   :    ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

 Τα   παραπάνω   κοτσάκια   μου,   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.   μου.