Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Κοτσάκια μου... ( 1 )



Των   αθρώπω   οι   καρδιές,   συ-
νέχεια,   αγάπες   θέσι...                                (Κ/Κ   Η΄- 475)

Φεγγάρι   μου,   τη   στράτα   θά
΄χασες,   ιά   το   ν Τριάκαθα...                     (Κ/Κ   Ι΄- 411)

Πάνω   σου,   πολλά   ποντάρι-
σα,   μα   χάθηκες,   φεγγάρι...                     (Κ/Κ   Θ΄- 7)

Σε   καμμιά,   μαζί   ν τζι   μιά   ζω-
ή,   πως   θά   ΄μαι,   πιά,   δε  ν τάζω...       (Κ/Κ   ΣΤ΄- 918)

Τη   μαθιά   σου,   τη   μ πολύ   ω-
ραία,   παίρνω,   που   θα   φύω...                 (Κ/Κ   ΙΔ΄΄- 291)

Είχε   μέσα   νάζι   η  μα-
θιά   σου   κι   ήτο    ν τόσο   χύμα...             (Κ/Κ   ΙΔ΄- 228)

Πως   να   τηνε   ξεχάσω   τη
μαθιά   σου,   την   ατέλειωτη...                    (Κ/Κ   ΙΔ΄- 337)


 
                                                       Νίκος   Σαρρής   

(σ.σ:   ***   εννοείται,   πως   θέλει   άδεια,   γιά    να   τραγουδηθεί...)

Τα   παραπάνω   κοτσάκια   μου   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.   μου.

'' Αγαπημένο μου, μωρό... ''



Αγαπημένο   μου,   μωρό,
πως   θά   ΄θελα   να   σε   θωρρώ,
συνέχεια   ΄μπρουστά   μου ·
την   άνοιξη   κατάφερες,
μες   στο   μυαλό   μου   κι   ήφερες
κι   ήκλεψες   τη   γ καρδιά   μου.          (Κ/Κ   ΕΑ΄- 2)


Πον   ήτονε   να   μου   περνά,
να   σε   θωρρώ,   καθημερνά
κι   ο   νούς   μου   να   ξεδώνει ·
που   η   καρδιά   μου   λαχταρά,
χρόνοι   πολλοί   να   δεί    χαρά
και   τηνε   τρώσ΄   οι   πόνοι.                (Κ/Κ   ΕΑ΄- 3)


Αγαπημένο   μου,   μωρό,
πως   χαίρομαι   να   σε   θωρρώ
και   να   σε   καμαρώνω,
ερωτικά   να   με   φιλείς,
μέσα   στ΄  αυτί   να  μου   μιλείς
και   ώ   να   γλυκολιώνω.                       (Κ/Κ   ΕΑ΄- 4)



                                                     Νίκος   Σαρρής     (Μάρτης   2008)

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

'' Ιάντα και τρώς τα νιάτα σου... ''



Αγαπημένη   τω   μ πολλώ,
το   όμορφό   σου   μάτι,
απάνω   μ΄ όλο   βρίσκεται
και   σκάς   χίλιοι   νομάτοι.                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 432)


Ίντα   σου   φταίω,   μάθια   μου
και   είναι   η   μαθιά   σου,
απάνω   μου,   συνέχεια
και   κάβγεις   τη   γ καρδιά   σου.         (Κ/Κ   ΤΑ΄- 433)


Να  με   ξεχάσεις,   είπα   σου,
πολλές   βολές,   χαρά   μου,
μα   δε   γ κάνεις   μισό   λεφτό,
ά   δεν   είσαι   κοντά   μου.                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 434)


Ιάντα   και   τρώς   τα   νιάτα   σου,
εμένα   ν΄  αξανοίεις,
--   που   παντρεμένο   με   θωρρείς   --
και   σό΄  ΄χω   πεί   να    φύεις.              (Κ/Κ   ΤΑ΄- 435)



                                                    Νίκος   Σαρρής       (Ιούλης   2008)

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

'' Ποιήτρες Απεραθίτισσες ''



Εμάτο   είναι   το   χωργιό
ποιήτρες   ξακουσμένες,
μ΄  ευαιστησία   περισσή
κι   αιστήματα   ωραία,
που   βγάνουσι   κατεβατά
τελειοποιημένες
ρίμες   και   θά   ΄σαι   τυχερός
να   ΄βρείς   τέθοια   παρέα...          (Κ/Κ   ΟΓ΄- 23)




Εμάτο   είναι   το   χωργιό
με   άριστες   ποιήτρες,
που   σύγκριση   δεν   έχουσι
πάνω   στην   οικουμένη
μ΄  άλλες   κι   ευτό   οφείλεται
σε   παλαιές   μας   φύτρες,
πού   ΄ν΄,  η   Απεραθίτικια
η   ράτσα,   ποτισμένη...             (Κ/Κ   ΟΓ΄- 24)



                                                  Νίκος   Σαρρής     (Φλεβάρης   2009)

'' Απεραθίτες ποιητές "



Εμάτο   είναι   το   χωργιό
όλο,   με   ποιητάδες,
άριστοι   σε   ποιότητα
και   στιχοπλόκοι   άσσοι,
που   βγάνουσι   ποιήματα,
με  τέλειες   αράδες
κι   άλλος   κανείς   δε   ίνεται,
ποτέ,   να   τσι   περάσει...                  (Κ/Κ   ΟΓ΄- 21)



Εμάτο   είναι   το   χωργιό
μ΄  αθρώποι   με   μεράκια,
που   βγάνουσι   ένα   σωρό,
τελειοποιημένα
--   και   σε   ψηλό   επίπεδο
τραούδια   --   τα   κοτσάκια,  
που   δεν   υπάρχου   μ πουθενά
κι   έχω   πολλά   γραμμένα...           (Κ/Κ   ΟΓ΄- 22)



                                                  Νίκος   Σαρρής      (Φλεβάρης   2009)





Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

'' Ήβαλες τσι καρδιάς φωθιά... ''



Ήβαλες   τσι   καρδιάς   φωθιά
και   κάβγεται   και   λειώνει  
κι   η   μόνη   τζι   παρηοργιά  
είν΄  άμα   σ΄  ανταμώνει...                   (Κ/Κ   ΤΑ΄- 120)


Ήβαλες   τσι   καρδιάς   φωθιά           
και   λειώνει   και   μαυρίζει       
κι   η   μόνη   τζι   παρηοργιά  
είν΄  άμα   σ΄  αντικρύζει...                 (Κ/Κ   ΤΑ΄- 121)


Ήβαλες   τσι   καρδιάς   φωθιά            
κι   ανάβγει   και   κορώνει                   
και   μόνου   άμα   σε   θωρρεί,                    
δίπλα   τζι,   ξανανοιώνει...                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 122)


 Ήβαλες   τσι   καρδιάς   φωθιά                  
και   τι   θα   γίνω,   τώρα            
κι   είναι   το   μόνο   ιατρικό,                                     
απο   φιλιά,   μιά   μπόρα...                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 123)


                                                      Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2008)


Τα κομμένα κοτσάκια (ιστορικό)

   
      Πάντα,   λέω,   ότι   δεν   χρειάζεται   να   βιαζόμαστε   να   δημοσιεύουμε   κάτι,    πριν   το   εξετάσουμε,   πολύ,   σε   βάθος   και   πλάτος.   Μέχρι   πριν   λίγα   χρόνια  πίστευαν ότι    τα   κομμένα   κοτσάκια   είχαν   βγεί   στην   κατοχή   του   1940  -  44   και   μετέπειτα.  Σήμερα,   όμως,   μπορούμε   να   πάμε   την   έρευνά   μας,    ακόμα,   παραπίσω.
     1)  Απο   το   ημερολόγιο  του   Απεραθίτικου   Πολιτιστικού   και   Αθλητικού  Συλλόγου     '' ΤΑ   ΦΑΝΑΡΙΑ '',    του   2011,    διαβάζουμε   ένα   κοτσάκι,    που   ειπώθηκε    το   1930     --     και   πιθανότατα    αληθεύει,   αφού   αναφέρεται,   σε   ένα   συγκεκριμένο   χρονικό   γεγονός,   σε   ένα   συγκεκριμένο   γάμο.

Που   σο   δώκαμε   τη   στόλι-
ση   του   μελεθιού   μας   όλη.
  
     Έχει   ειπωθεί,   στο   γάμο   του   Πολιτοπέτρου   και   της   Σταμάτας   τση   Μπουϊουκορήνης.       Το   κοτσάκι   αυτό   είναι   3ου   επιπέδου    (  θα   το   αναλύσω   κι    αυτό   παραπέρα.   Για   αυτό   τον  λόγο   δημιούργησα   και   το   blog.).   Το   έχει   βγάλει   εμπειρότατος-η   τεχνίτης   του   στίχου.     Μακάρι   να  ξέραμε   το   ποιός,   για   να   αναφέρουμε   και   το   όνομά  του   --   και   έχει   βγάλει,   σίγουρα   και   άλλα,   πριν   απο   αυτό,   για   να   έχει   φτάσει   σ΄   αυτό   το   πολύ   καλό   επίπεδο.
     2)   Στο   βιβλίο   του   Σωζοϊάννη   (Γιάννη   Σώζ.   Πρωτονοτάριου)  ''  ΕΝΑ   ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ   ΣΤΗ   ΜΝΗΜΗ   ΚΑΙ   ΤΟ   ΧΡΟΝΟ  '',    (έκδοση   2005,   σελ.  48),    ο   συγγραφέας,     μας   αφηγείται   την   προσπάθειά   του,    να   δημιουργήσει   κομμένα   κοτσάκια.      Αναφέρεται   στο   1937.    Σχετικό   βιντεάκι   στο   f.b,   στις   5-3-2014.   (Απο   Voula - Pat   Protonotariou - Hatzipetros   και   Manos   Protonotarios).   Τα   μεταφέρω,   αυτούσια,   εδώ :


Λίγα   συκωτάκια   κι   αμε-
λέτητα   ΄φερα   να   φάμε.

Ήρθα   σπίτι   σας   μα   οι   (γ)ο-
νείς   σου   μου   ΄πανε   να   φύ(γ)ω.

Κι   είπασι   μου   είντα   θες   ε-
πά   και   μας   - ε-   κουβαλιέσαι.

Είπα   τους   πως   ήρθα   (γ)ια   κα-
λό   σκοπό   κι   όχι   (γ)ια   πλάκα.

Μα   κι   δυο   μαζί   στο   διάο-
λο   με   πέψανε   να   πάω. 

     3)     Πάλι,   απο   το   ίδιο   βιβλίο,   του   Σωζοϊάννη,   (σελ.   47),   μεταφέρω   ένα   κοτσάκι,   της   αδερφής   της   γιαγιάς   του   --   τσι   ιαιάς   του   --  της   Σοφίας.


Στον   Τριάκαθα     δεν   κατε-
βαίνει   μα   είντα   λοάται;   


               Αυτό,   φαίνεται    -   μέχρι   στιγμής    -   πως   είναι   και   το   παλαιότερο   κομμένο   κοτσάκι.   Γύρω   στο   1860,   απο   αφήγηση   Σωζοϊάννη,   απο   το   αναφερόμενο,   παραπάνω,      βιντεάκι.   Σίγουρα,   θα   πρέπει   να   συνεχιστεί   η   έρευνα,   για    να   γνωρίσουμε,    να   εμβαθύνουμε   και   να   κατανοήσουμε,   περισσότερο,   τον   πολιτισμό    τ΄  Απεράθου   και   της  Νάξου.   Γιατί,   πράγματι,   αξίζει   τον   κόπο...



                                                    Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2012)


σ.σ.   :    Απο   τη   συλλογή   μου   :   ''  ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ   -   ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ   ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ  "

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

"Φαντάζουσε μιά βραδυνιά... "


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά
κι   οι   δυό   νά   ΄μεστα    λιώμα,
να   σου   ξεφύει,  να   μου   πείς
πως   μ΄  αγαπάς,   ακόμα...                          (Κ/Κ   ΤΓ΄- 100)


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά,
νά   ΄μεστα   μεθυσμένοι
και   να   μου   πείς   πως   μ΄  αγαπάς,
να   φύει ...   η   οικουμένη...                          (Κ/Κ   ΤΓ΄- 101)


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά,
γλυκά   να   με   φιλήσεις
και   να   μου   πεις   πως,   πάντα,   ζείς,
μ΄  εκείνες   τσ΄  αναμνήσεις...                     (Κ/Κ  ΤΓ΄- 102)


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά,
που   σε   υρίζω   σπίτι,
πάνω   μου   να   κουλουργιαστείς,
με   τον   αποσπερίτη...                                  (Κ/Κ   ΤΓ΄- 103)

                                   
                                                   Νίκος   Σαρρής      (Νοέβρης   2008)


 σ.σ.   :    Το   να   αρχίζουν   οι   τρείς   ή   και   οι   τέσσερις   στροφές    ενός
τραγουδιού  -  ποιήματος,   με   τα   ίδια   ακριβώς   λόγια,    ( ίδιος   στίχος )
 είναι   δική   μου  καινοτομία   στην   στιχουργική.    Και   το   χρησιμοποιώ,
  αρκετά.   (Κάποια   στιγμή   θα   το   αναλύσω   περισσότερο,    σε    ειδικό
 θέμα.        Για   αυτό   είμαι   κι   εδώ...).

" Ο χωρισμός... "




Ο   κόσμος   όλος   σείστηκε
κι   ήνιωσα   να  ντραντάζει,
τη   μέρα   που   χωρίσαμε
κι   ήρχεψε   να   βραδιάζει...               (Κ/Κ   ΤΒ΄- 303)

Την   ώρα,   πάνω   στο   Σταυρό,
που   ο   Χριστός   ΄ξεψύχα
κι   εώ   απού   τα   χέρια   σου
την   ίδια   τύχη   είχα...                        (Κ/Κ   ΤΒ΄- 304)

Ήτονε   βιβλική   σκηνή,
εκείνο   πού  ΄χα   νιώσει,
ιατί   είχες   ολόκληρο,
το   γ κόσμο   μου,   σκοτώσει...          (Κ/Κ   ΤΒ΄- 305)

Το   Είναι   μου   κλονίστηκε
κι   εκόντεψε   να   σκάσω,
ιατί   δε   ν το   ΄φαντάζουμου,
ποτέ,   πως   θα   σε   χάσω...               (Κ/Κ   ΤΒ΄- 306)

                                                                                                                                                                 Νίκος   Σαρρής     (Σεπτέβρης   2008)

" Αξώτες χορευτές... "



Σα   ν τζι   Αξώτικοι    χοροί
στο   γ κόσμο   δεν   είν΄  άλλοι
και   χαίρεσαι   άμα   θωρρείς
τσι  '' βλάχες "   και   τσι   " μπάλλοι ".             (Κ/Κ   ΤΑ΄- 12)

Πιό   μερακλήδες   χορευτές
δεν   έχει   απού   τσ΄  Αξώτες,
ότι   να   μ πκιάνου   ν το  " συρτό "
και   δείχνουσι   τσι   νιότες.                              (Κ/Κ   ΤΑ΄- 13)

Καβάδια   και   σφυρίγματα
και   του   χορού   οι   τρέλλες,
λωλαίνουσι   τσι   νεαροί
και   λιώνου   ν τζι   κοπέλλες.                                 (Κ/Κ   ΤΑ΄- 14)

                                                                                                                                                                         Νίκος   Σαρρής     (Φλεβάρης   2008) 

(σ.σ.   :     ***   εννοείται,   πως   θέλει  άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

" Το βαπόρι " Η ΕΛΛΑΔΑ... " .


Το   βαπόρι   "   Η   ΕΛΛΑΔΑ   ",
πάει   μοναχιά
και   θα   πέσει,   σα   βαρκάκι,
σε   καμμιά   βραχιά...                       (Κ/Κ   ΤΔ΄- 237)

Πέρα   -   ώθε,   πάνω   -   κάτω,
σα   μ παλιοβαρκάκι   πάει
κι   η   αρμύρα   και   το   κύμα
κιντυνεύγει   να   το   φάει...             (Κ/Κ   ΤΔ΄- 238)

Άγκυρα   δεν   έχει   χρόνια
κι   ο   καιρός   το   παρασέρνει ·
ψάχνει,   νά   ΄μπει   σε   λιμάνι,
αλλά   δε   ν τα   καταφέρνει...          (Κ/Κ   ΤΔ΄- 239)

Δε   ν το   βοηθά   καένας ·
μοναχό   πως   να   βαστάξει...
πό΄  ΄χει   δυόμισυ   χιλιάδες
χρόνια,   τίοτα,   ν΄  αλλάξει...           (Κ/Κ   ΤΔ΄- 240)

Πλέει   δίχως   καπετάνιο
κι   είναι   ξεχαρβαλιασμένο ·
και   τα   χρέη   και   η   φτώχεια
τό  ΄χουσι   ξεκαμωμένο...                (Κ/Κ   ΤΔ΄- 241)

Με   τα   χίλια   ζόργια   πλέει,
μα   δε   θα   βαστάξει   άλλο,
άμα   ν έρθει   ΄κάνα   κύμα
κι   είναι   λίο,   πιό   μεγάλο...            (Κ/Κ   ΤΔ΄- 242)



                                                                     Νίκος   Σαρρής     (Οχτώβρης   2009)



                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

" Πάρε στυλό... "



Τσι   πονεμένης   μου   καρδιάς,
να   κάτσεις   να   τσι   γράψεις,
ίντα   ΄φταιε,   --  που   ΄γάπα   σε  --
κι   ήπκιασες   να   τη   γ κάψεις                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 588).


Τσι   πονεμένης   μου   καρδιάς,
πιάσε   χαρτί   και   φύλλο
και   ΄γράψε   τσι,   ίντα   ΄φταιε,
ιά   θα   σε   καταγγείλω.                                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 589)


Τσι   πονεμένης   μου   καρδιάς,
πάρε   στυλό   και   χάρτη
κι   απ΄  τη   γ καρδιά   σου,   γράψε   τσι,
ένα   κομμάτι   πάρτη.                                          (Κ/Κ   ΤΑ΄- 590)


Τσι   πονεμένης   μου   καρδιάς,
πιάσ΄  μιά   μεγάλη   γόμα
και   σβήσε   ό,τι   τσί   ΄καμες,
πριν   έμπει   μες   στο   χώμα.                        (Κ/Κ   ΤΑ΄- 591)



                                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2008)


                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

" Το όνομά σου... "



Δέκα   εκατομμύρια
βολές   χτυπάς,   καρδιά   μου,
άμα   ν τη   βλέπω   νά   ΄ρχεται
και   να   περνά   μπροστά   μου...         (Κ/Κ   ΤΑ΄- 592)


Το   όνομά   σου,   το   γλυκό,
πάρα   πολύ   μ΄  αρέσει
ν΄  ακούω,   που   θυμίζει   μου
τη   μ παλαιά   μας   σκέση...                 (Κ/Κ   ΤΑ΄- 593)


Άμα   σε   βλέπω   να   περνάς
μπροστά   μου   με   λωλαίνεις
κι   ό,τι   υπάρχει   γύρω   μου,
με   μιάς,   το   ομορφαίνεις...                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 594)


Η   θεϊκιά   σου   η   φωνή,
σα   φτάσει   μες   στ΄  αυτί   μου,
πατεί   απάνω   στη   γ καρδιά
και   βρίσκει   το   κουμπί   μου...          (Κ/Κ   ΤΑ΄- 595)

                    
                                                      Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2008)

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

" ΤΣ΄ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ "


Δεν   ήντεχες,   που   ΄γγιχτικιά,
ήνιωθες   τη   γερμανικιά
σημαία   ν΄  ανεμίζει
απάνω   στην   Ακρόπολη ·
κι   ενέβειτε   υποστολή
κι   εκάματε   π΄  αξίζει.

Ήσουνα   δεκαννιά   χρονώ
και   μες   στσι   σκέψες   ολωνώ
--  ήρωας   τσι   ΄ενιάς   σου  --
εΐνηκες,   πού   ΄ το ΄  μ πολύ
δύσκολη   η   αποστολή
και   το   κατόρθωμά   σου.

Πήρασι,   τότες,   οι   λαοί
--  μες   στου   πολέμου   τη   σφαή  --
θάρρος   κι   επολεμούσα ·
και   νά   που   ΄λευτερώθημα...
κι   όλ΄  η   Αξά   που   σ΄  εχτιμά,
απόψε,   ΄ναι   παρούσα.



                                                              Νίκος  Σαρρής    (Απρίλης   2010)


σ.σ.    :     Το   έγραψα,   στις   26  -  4  -  2010,   για   την   εκδήλωση   προς   τιμή   του
Μανώλη   Γλέζου,   που   συνδιοργάνωσαν   απο   κοινού   ο   δήμος   Αγίων   Αναργύρων
με   το   Σύλλογο   Ναξιωτών   Αγίων   Αναργύρων,    στο   πνευματικό   κέντρο    του   δή-
μου   "  Μαρία  -  Έλενα  ".   Δημοσιεύθηκε,  επίσης   και   στο   blog   e-Νάξιοι.

Απαγγελία   :   Μαρία   Ξεφτέρη


   

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Μερικά κοτσάκια μου...


Σα   ν την   αγάπη,   κάποτε,
που   σού  ΄χα,   δε   θα   βρείς,   ποτέ...         (Κ/Κ   Β΄- 361)

Μες   στη   γ καρδιά   μου   ΄σαι,   παλιά
μ΄  αγάπη,   σα   ν την   αρπαλιά...                (Κ/Κ   Δ΄- 161)

Τη   γ καρδιά   μου   σού   ΄δωκα,   χω-
ρίς   το   νού   μου,   λίο,   νά  ΄χω...                (Κ/Δ   Γ΄- 666)

Νά   ΄τονε,   να   μένανε   οι
άθρωποι,   ιά    πάντα   νέοι...                          (Κ/Κ   Β΄- 484)

Δε   θε   να   σ΄  αγαπήσ΄  όπως
εμένα,   άλλος   άθρωπος...                         (ΚΚ   Γ΄- 76)

Τώρα,   πού   ΄δε,    πως   θε   να   με
χάσει,   όλο   κυνηά   με...                           (Κ/Κ   Δ΄- 184)

Σταναχωρεμένη   να   σε
βλέπω,   δε   μ΄  αρέσει   νά   ΄σαι...             (Κ/Κ   Δ΄- 185)

Νιώθω  το   νού   μου,   σα   να   σά-
λεψε,   απ΄  όντε   σέ   ΄χασα...                   (Κ/Κ   Γ΄- 281)

  Αργά   ή   γλήορα,   θα   με-
τανιώσεις,   που   χωρίσαμε...                   (Κ/Κ   Α΄- 698)

Ιάντα   ιά   μένα   νά   ΄ν΄,   όλα
τα   πάντα,   τόσο   δύσκολα...                     (Κ/Κ   Γ΄- 627)

Ήλεα,   πάντα,   πως   θα   σ΄  α-
γαπώ,   αλλά   σου   ξέχασα...                  (Κ/Κ   Γ΄- 504)

Όλο   το   χειμώνα,   περι-
μένωμε   το   καλοκαίρι...                           (Κ/Κ   Δ΄- 1)

Ολοϋρίς   του   χρόνου   στο
μυαλό   μο΄,  ΄χω   τον   Αύγουστο...        (Κ/Κ   Γ΄- 815)



                                                                         Νίκος   Σαρρής


     σ.σ.   :    Μερικά    κοτσάκια   μου,   μεταξύ   άλλων,    απο   το   βιβλίο   του   Φλώριου
Μπαρδάνη   :  ''    Στ΄  Απεράθου   όπου   η   ψυχή   τραγουδάει   '' .  ( έκδοση   2000).  Έχουν   δημοσιευθεί   και   στο   f.b.   μου.  

σ.σ.   :   εννοείται,   πως    θέλει   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

'' Τα τραούδια μου... ''



Έχω   τραούδια   φοβερά,
πολλές   χιλιάδες,   βγάλει,
πανέμορφα   σε   τεχνική
κι   ασύγκριτα   σε   κάλλη.          (Κ/Κ   ΤΑ΄- 164)



Το   παίζω,   όπως   θέλω   ώ,
το  κάνω   άνω - κάτω
και   καταλήει   να   ενεί
τραούδι   ουσιάτο.                         (Κ/Κ   ΤΑ΄- 165)



Το   κάνω,   όπως   θέλω  ώ
και   το   στριφοϋρίζω
και   νά   ΄βγει   ένα   τέλειο
τραούδι   κανονίζω.                       (Κ/Κ   ΤΑ΄- 166)



Τα   κάνω,   όπως   θέλω   ώ,
τα   παίζω,   τα   στριφώνω
κι   όλο   τραούδια   τέλεια
παρουσιάζω   μόνο.                      (Κ/Κ   ΤΑ΄-167)   

                                  
                                                    Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2008)

'' Ένα φιλί μου ''



Τα   μάθια   μου   στα   μάθια   σου
--  σα   γράμματ΄  ανοιγμένα  --
διαβάζουσι   το   καθατί,
που   κρύβγεις   στη   γ καρδιά   σου ·
και   μες   απ΄  τα   χαμόελα,
που   σπαταλάς   ιά   μένα,
θωρρώ   πως   θες,   κάθα   λεφτό,
να   βρίσκομαι   κοντά   σου...          (Κ/Κ   ΟΓ΄- 3)


Τα   χείλη   μου   στα   χείλη   σου,
μού   ΄πες,   να   εφαρμόσω,
να   πάρω   κάθα   δύναμη
απού   τα   όνειρά   μου ·
και   όλ΄  αυτά   που   σού   ΄γραφα,
με   μιάς   να   σου   τα   δώσω,
με  πάθος,   σ΄  ένα   μου   φιλί,
να   δείς   τον   έρωτά   μου...          (Κ/Κ   ΟΓ΄- 4)



                                                                         Νίκος   Σαρρής     (Ενάρης   2009)


σ.σ.   :       Στα   οκτάστιχα   τραγούδια   μου,   έχω   βγάλει   σκοπό   (μουσική)   και
τραγουδιώνται,   όλα.      (Όπως,   π.χ.   συμβαίνει   με   τ΄ Απεραθίτικα   εξάστιχα).

'' Η Κρίση... ''



Χρόνια   πολλά   σε   όλοι   σας,
να   χαίρεστε   τσ΄  αθρώποι   σας
κι   ωραία   να   κυλήσει,
όλ΄  η   χρονιά   η   φετεινή
κι   ας   τη   θωρρούσι   σκότεινη,
σ΄  Ανατολή   και   Δύση.                 (Κ/Κ   ΕΓ΄- 13)



Η   κρίση   ΄ναι   εικονική,
ιά   λίοι   και   ιά   μερικοί,
που   θέσι   να   σαστούσι·
κλείστε   τη   ν τηλεόραση,
--  ιατί   μας   ελωλάνασι  --
κι   ευτοί   ας   τη   θωρρούσι.          (Κ/Κ   ΕΓ΄- 14)



Τίοτα   μη  μ πιστεύγετε,
απ΄  όλα   ό,τι   λέεται,
κρίση   ΄ναι   και   περνάει ·
και   κάνετε   υπομονή,
να   φύει   η   κακόφωνη,
στο   διάολο  να   πάει...                   (Κ/Κ   ΕΓ΄-15)

                 
                                                      Νίκος   Σαρρής     (Ενάρης   2009)

      Απο   τη   συλλογή   μου   :   ''   Τα    τραούδια   τσι   Κρίσης.   ''

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

'' Αποκριάτικο ''.


     Απο   παντού   μαζεύγουνται,
     τσ΄  Αποκριές   αθρώποι
     και   στ΄  Απεράθου   έρχουνται,
     όλοι,   ιά   να   τσι   δούσι,
     τσι   κουδουνάτοι   του   χωργιού,
     που   ΄σού   γ και   σούντ΄  οι   τόποι...
     --  και   κεφαλές   διαλέουσι
     τσι   σόμπες   και   χτυπούσι.          (Κ/Κ   ΟΓ΄- 18)


     Με   το   σκοπό   τω   ν τουμπακιώ,
     που   ΄γγίζει   τσι   καρδιές   μας,
     όλοι   εμεγαλώξαμε
     κι   έχωμε   αναμνήσεις,
     --  πάρα   πολλές   και   όμορφες,
     με   τσ΄  αγαπητικές   μας  --
     μιάς   εποχής   που   ξαναζεί
     και   φέρνει   συγκινήσεις...          (Κ/Κ   ΟΓ΄- 19)


 
                                                                Νίκος   Σαρρής     (Φλεβάρης 2009 )

            σ.σ.   :   Αναφέρομαι   στους   κουδουνάτους,    στ΄  Απεράθου   της   Νάξου.