Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

" Αφιέρωμα στον Αφέντη μου... "


Απέραντο   ΄ναι   το   κενό,
πού   ΄φυες   κι   ήφηκές   μας
και   δε   γκ ξαναεμίζει,   πιά,
τίοτα,   τσι   καρδιές   μας.

Το   μόνο   στήριγμα   ιά   μας,
μέσα   στο   γ κόσμο   ήσου,
πού    ΄χαμε,   αλλά   ήτονε,
σύντομη   η   ζωή   σου.

Τώρα,   δε   θα   ξανακάτσεις
στο  τραπέζι   δίπλα   μας
κι   απο   ΄πά   και   πέρα   θά   ΄ναι
το   ψωμί   πικρό   ιά   μας.

Ιάντα   να   μη   ζήσεις   κι   εσύ
να   μας   σε   δείς   σασμένοι,
πού   ΄σου   κι   εσύ   κι   η   μάννα   μας
αθρώποι   παιδεμένοι.

Πάντα   εθυσιάζουσου
ιά   μας   και    δεν   εγνοιάζουσου,
λίο,   τον   εαυτό   σου ·
να   φας   δεν   εχαλάλιζες
γλυκό,   μόνου,   το   τάϊζες
κι   εκείνο   τω  μ παιδιώ   σου.

Απ΄  όλοι   μας,   δε  ν το   μπορεί
κανείς   να   το   πιστέψει,
πως   ήφυ΄  ο   αφέντης   μας
και   δε   θα   επιστρέψει.

Ήφυε,   ιά   παντοτινά,
δε   θα   ξαναϋρίσει,
στσι   τόποι   και   στσι   μαζωμοί
που   είχε   αγαπήσει.

Μες   στο   μυαλό   μου   όσο   ζώ,
αφέντη   μου,   θα   σ΄  έχω
και   τσι   σοφές   ορμήνειες   σου
να   κάνω,   θα   προσέχω.

Εδιάημά   σε   στο   χωργιό,
που   τόσο   ήρεσέ   σου
και   μέσα   απού   το   μυαλό
δε   ν τό   ΄βγαλες,   ποτές   σου.

Κι   εμείς   κι   οι   φίλοι   κι   οι   γνωστοί
και   οι   αθρώποι   όλοι,
πάντα,   θα   σου   θυμούμεστα,
μπαμπά   Σαρρομανώλη...

Φεύγεις   και   μας   αφήνεις   μο-
ναχοί,   μες   στο   γ κατακλυσμό...

Που   θα   περιμένω   νά   ΄ρθει,
απού   μες   στσι   Τριακάθοι...

   
     Μαζί   με   καμπόσα   άλλα,   τραούδια   -   μοιρολόϊα,   τά   ΄γραψα   σαν   αφιέρωμα   στον  πατέρα   μου,   που   έφυγε   στις   22  -  11  -  1986    και   δημοσιεύτηκαν   στην  εφημερίδα   ''   Ναξιακό   Μέλλον  " .  

Περιέχεται   στην   συλλογή   μου   :   " Τιμητικά ".
                           
                                                                                 Νίκος   Σαρρής     (Νοέβρης   1986)
                                                          

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

'' Κάλεσμα ''.

    (  ΓΙΑ   ΤΟΝ   ΣΥΛΛΟΓΟ   ΝΑΞΙΩΤΩΝ   ΑΓΙΩΝ   ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ  )  

    Δε   μας   σε   σών΄  η   μιά   βολά,
     π΄  αλλάζωμε     ''  χρόνια   πολλά   '',
     το   Σύλλογο   να   σώσει ·
     μα   σας   σε   θέμε   ταχτικά,
     κοντά   μας,   πιο   δυναμικά,
     σ΄ ό,τι   διοργανώσει.                               (Κ/Κ   ΕΓ΄- 16 )

     Στο   Σύλλογό   μας   νά   ΄ρχεστε
     και   να   εδιαφέρεστε
     και   φέρτε   τα   παιδιά   σας,
     χορό   να   τα   μαθαίνετε,
     που   θα   τα   καμαρώνετε,
     ν΄  ανοίει   η   καρδιά   σας.                   ( Κ/Κ   ΕΓ΄- 17 )

     Στο   Σύλλογό   μας   θέμε   σας,
     μαζί   με   τσι   παρέες   σας,
     να   σας   σε   ταξιδεύγει
     στη   Νάξο,   πού   ΄ναι   σμιχτικός
     χώρος,   ιά   όλοι   φιλικός
     κι   ελάχιστα   υρεύγει.                         (Κ/Κ   ΕΓ΄- 18 )

     Ιά   όλοι   μας   είν΄  το   νησί
     η   πιό   γλυκειά   ανάμνηση
    τω   μ παιδικώ   μας   χρόνω ·
     και   βοηθάτε   πιο   πολύ,
     πού   ΄ ν ΄  οι   καιροί   μας   δύσκολοι
     και   δώτε   σα   μ που   δώνω.            (Κ/Κ   ΕΓ΄- 19 )

     Είναι  πολύ   σημαντικό,
     πό΄  ΄χωμε   έν΄  αξώτικο
     σύλλογο,   ΄πά   κοντά   μας ·
     όλοι   να   βοηθήσωμε,
     ΄πά   να   διατηρήσωμε
     ζεστά   τα   έθιμά   μας.                       ( Κ/Κ   ΕΓ΄- 20 )

     Ο   Σύλλογος   ιά   να   σταθεί,
     ν΄  αντέξει   και   να   μη   χαθεί,
     να   ζεί   και   να   υπάρχει,
     χρειάζεται   βαθειά   τομή
     μυαλώ,   μα   και   τη   συντρομή
     του   καθανούς   μας   νά   ΄χει.          ( Κ/Κ   ΕΓ΄- 21 ) 

                                                                              Νίκος   Σαρρής 

              Τό   ΄γραψα   γιά   τον  ετήσιο   χορό   του  Συλλόγου   Ναξιωτών   Αγίων   Αναργύρων   στις   24  -  1  -  2010.      Τραγούδι  :    Μαρία   Ξεφτέρη.   Βιολί  :    Μανώλης   Τουμπακάρης,   Λαούτο  :    Κώστας   Χουζούρης.             ( Και   καλό   θά   ΄τονε    να   υπάρχει,   σ΄  ένα   καντράκι,   μέσα   σε   κάθε    αξώτικο   σύλλογο,    ως   οδηγός,   μιάς   και  έχει   γενικότερη  ισχύ ).    
Δημοσιεύθηκε,   επίσης    και    στο    blog   e-Νάξιοι.       

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Δεν υπάρχουσι τετράστιχα κοτσάκια.


 

            Τώρα,   που   υπάρχω,   ακόμα,   καλό   είναι   να   σας   πώ  δυό -τρία   πράγματα,   που   γιά   μένα   είναι   απόλυτα   ξεκάθαρα.   Έτσι   και   το   χρέος   μου   κάνω   απέναντι   στ΄  Απεράθου,   για    τους   επόμενους   αιώνες   κι   εσείς   θα  μάθετε   κάποια  σίγουρα  πράγματα   χωρίς   να   χάνετε   το   χρόνο   σας   σε   πολύχρονα   ψαξίματα.      Για   όποιον  θέλει,   πάντως,   να   το   ψάξει    κι   απο   μόνος   του,    σίγουρα,   θα   είναι   μια   ευχάριστη   και   πολύτιμη   εμπειρία...

          Έχοντας   ασχοληθεί  -- απο  μέσα --  με   τα   κοτσάκια   και   τ΄  Απεραθίτικα   τραγούδια,   γενικότερα,   για   περισσότερο   απο  μισό  αιώνα  --   κι   έχοντας   βγάλει   κι   εγώ   καμπόσες   χιλιάδες   --  μπορώ   να  σας   διαβεβαιώσω   πως   δεν   υπάρχουσι   τετράστιχα   κοτσάκια.
    
         Όπως   γράφω   και   στην   συλλογή   μου  ''ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ  -  ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ   ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ  " ,   <<  Τα   κοτσάκια   είναι   δίστιχα     δεκαεξασύλλαβα.   Δεκαεξασύλλαβα.     Οκτώ   συλλαβές      στον   επάνω   και   άλλες   οκτώ   συλλαβές   στον   κάτω   στίχο >> .           Και   δεν   πρέπει,   τουλάχιστον,    να    ακούγεται  απο   Αξώτες     ότι   δεν    αναγνωρίζουν   αυτή   την   διαφορά,    που  είναι   και  το   κύριο  χαρακτηριστικό  τους.    Ούτε   τα   τετράστιχα,    ούτε    τα  εξάστιχα,   ούτε  οι   δεκαπεντασύλλαβοι     είναι   κοτσάκια.  

Γενικότερα,   στην   Ελλάδα   θα   πρέπει   να   ερευνούμε   πάρα   πολύ,    ένα   θέμα,   προτού    το   βγάλουμε   στην   δημοσιότητα   για    να     είναι   και   τα    συμπεράσματά   μας   πιό   αξιόπιστα.

          Σ΄  αυτό   το   blog,   θα   πούμε   αρκετά   πράγματα   για  τα   κοτσάκια   και   τα   υπόλοιπα   απεραθίτικα   τραγούδια         και  θα   έχουμε   ίσως,   την   ευκαιρία   --    αν  είμεστα   καλά   --  να   λύσουμε     και   κάποιες   πιθανές   απορίες.

          Πάντως,    τα   κοτσάκια   και   τα   υπόλοιπα   απεραθίτικα   τραγούδια,   χαρίζουν   μια   απέραντα   γλυκειά   ευτυχία   σε   όσους   τα   νιώθουν   και    καταλαβαίνουν   την   ποιότητά   τους ·    πολύ   δε    περισσότερο   άν   τύχει   και      βγάνουσι   και   μεταλαβαίνουσι      και     οι   ίδιοι    απ΄  αυτό   το   αγίασμα...

                                                    Νίκος   Σαρρής     (Μάρτης   2012)

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Μικρό Βιογραφικό Σημείωμα...


         


        Γεννήθηκα   και   μεγάλωσα   στ΄  Απεράθου   της   Νάξου   και   μιλώ,   ακόμα,   τα    γνήσια   απεραθίτικα,   σκόπιμα   και   συνειδητά   και   από   χρέος…
       Τομείς  που   αγάπησα   και   στους   οποίους   αφιέρωσα   πολλά   χρόνια   από   την   ζωή   μου,   είναι   :   Η   φιλοσοφία,   η   ψυχολογία,   η   στιχουργική   (46   χρόνια),   η   αρχαιολογία,   η   γεωγραφία,   η   φυσιογνωμική,   το   management   (29.400   h.),   τα   έπιπλα   κουζίνας   (27    χρόνια),    ο   αγροτισμός,   το   Karate   (46   χρόνια),   η   γνώση,   η   φύση,   η   φωτογραφία,   το   ψάρεμα,   τ΄  Απεράθου,   η   Μουτσούνα,   η    Νάξος,   η   Ελλάδα,   η   γης  ολόκληρη…

        Έχω    επινοήσει   το   Kanzen   management,   για    πρωταθλήτριες    εταιρείες.
     Έχω   επινοήσει   το   Kansei   Ryu   Karate,   για   μόνον   χρυσά   μετάλλια,   με   δεκαετή   πρακτική   εφαρμογή.
       Οργανώνω,   τελειοποιημένα,   λειτουργίες   επιχειρήσεων,   οργανισμών,   κρατών,   κλπ.

       Προσωπικά   μου   ρεκόρ   :
Pushups   :   330   (1981).     Situps  :   420   (πολλές    φορές).
       Έχω   βγάλει   και   γράψει,   δικά   μου,   :   21.530+    κοτσάκια,   τετράστιχα,   εξάστιχα   και   οκτάστιχα   (κοτσάκια   17.070 +,    τετράστιχα   4.030+,   εξάστιχα   330+,   οκτάστιχα   110+).
       Πάντοτε,   το   παράκανα   στο   διάβασμα,   στο   γράψιμο,   στη   δουλειά,   στην   προπόνηση,   στο   ήθος,   στην   οργάνωση    και   στην   τελειότητα   σε   ό,τι   έκανα…     Αλλά   δεν   το   μετάνοιωσα   και   ποτέ…
       Στο   Karate,   όλοι   μου   οι   αθλητές   έπαιρναν,   πάντα,    μόνο,   χρυσά   μετάλλια…
       Έχω   γράψει   αρκετές   δεκάδες   βιβλία   και   εργασίες,   με   θεματολογία,   κυρίως,   για   την   Νάξο,   αλλά   και   γενικότερου   ενδιαφέροντος.  Αποσπάσματα   και   περικοπές   τους   υπάρχουν   δημοσιευμένα,   κυρίως,      σε  εφημερίδες,  στο   f.b.   μου  και   σε   αυτό   το   blog.

       Το   συγκεκριμένο   blog      θα   χρησιμοποιηθεί ,   συμπληρωματικά   και   σε   συνδυασμό   με   το   f.b.     μου,   για   καλύτερη   και   λεπτομερέστερη   ανάλυση   και   εφαρμογή   στην   πράξη,   όσων   θεμάτων   δημοσιεύω. 
       Θα   δημοσιεύω   --   τώρα,   που   υπάρχω,   ακόμα   --      δικά   μου   κοτσάκια,   τετράστιχα,   εξάστιχα,   οκτάστιχα   και   γενικότερου   ενδιαφέροντος   σχετικά   θέματα.

..............................................................................

σ.σ.   :   Τα   blogs   μου   :


  1.          Νίκος   Σαρρής   :   ''   Τα  τραούδια   μου...   ''.  
  2.     ''   Τ΄  Απεράθου   της   καρδιάς   μου...   ''.   Νίκος   Σαρρής
  3.     ''   Η   Μουτσούνα,   που   λάτρεψα...   ''.      Νίκος   Σαρρής
  4.     ''   Λαογραφικά   Απεράθου   Νάξου...   ''.    Νίκος   Σαρρής
  5.     ''   Νάξος,   αγάπη   μου...   ''.                               Νίκος   Σαρρής